พร้อมกับสะบัดข้อมือ ร่างเงาหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า
“ฮิ๊ก!”
เสียงแหลมกรีดร้องขึ้นตามมาทันทีที่คมมีดปักลงบนร่างของไนท์วอล์กเกอร์ โดยที่มือของมันเอื้อมไปคว้าใบหน้าของคนรับใช้ตนนั้นไว้
‘จังหวะนี้แหละ!’
ผมไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว
เมื่อเห็นสถานการณ์พลิกผันแบบนี้ ผมจึงพุ่งตัวผ่านคนรับใช้และไนท์วอล์กเกอร์ไป ก่อนจะหันหลังแล้วยกเท้าถีบเข้าเต็มแรง
โครม!
คนรับใช้เซถลาไปข้างหน้าพร้อม ๆ กับไนท์วอล์กเกอร์ที่ยังคงเกาะติดมันไว้
ผมไม่หันมองผลงานตัวเองและปิดประตูตามหลังทันที
ปัง!
“ฮ่าาา… ฮ่าาา…”
ลมหายใจกระหืดกระหอบ หยาดเหงื่อไหลซึมลงมาตามหน้าผาก
ผมอดไม่ได้ที่จะคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
‘ฉันคงต้องคิดเรื่องหาตัวใหม่มาแทนไนท์วอล์กเกอร์จริง ๆ แล้วล่ะ’
ถ้าก่อนหน้านี้เรียกว่าเกลียดเข้าไส้ ตอนนี้มันก็คงอยากจะฆ่าผมแบบเอาเป็นเอาตาย ผมได้แต่สวดภาวนาให้มันในใจพร้อมกับขอบคุณสำหรับการสละชีพ
…มันช่วยชีวิตผมไว้อีกครั้งหนึ่ง
“ฮู่วว”
ผมพ่นลมหายใจและกวาดมองไปรอบข้าง ดวงตาค่อย ๆ ปรับตัวให้เข้ากับแสงสลัว
และแล้วผมก็เห็นมัน
บานประตูที่ผมตามหามาโดยตลอด
ฮึก ฮึก
เสียงร้องไห้ดังกว่าครั้งที่ผ่านมา
มันยากที่จะเมินเฉย ผมเริ่มตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว
นอกจากเสียงร่ำไห้แล้ว บริเวณรอบข้างกลับเงียบผิดปกติ อากาศเต็มไปด
