มีอะไรให้กิน
หนิงหนิง “พวกเธอรออยู่ในถ้ำนี่แหละ ฉันจะออกไปหาอะไรมาให้กินกัน”
ซูเจารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “คุณอาสาออกไปหาอาหารเองเหรอ?”
หนิงหนิงไม่ได้ตอบเธอ แล้วเดินออกจากถ้ำไป
เมื่อซูเจามองออกไปอีกครั้ง เธอก็หายไปแล้ว กล้องก็ไม่สามารถตามทันฝีเท้าของเธอได้อีกครั้ง
แต่เพียงสิบนาที หนิงหนิงก็กลับมาแล้ว
เธอถือสิ่งของจำนวนมากในมือและโยนลงบนพื้น
หนิงเหนียนเข้าไปดูใกล้ ๆ มีผลฮอว์ธอร์น พลัม และมังคุด เยอะมากเลย
ซูเจา “คุณทำธุรกิจค้าส่งเหรอ?”
หนิงหนิง “ลองชิมดูสักหน่อย”
เธอใช้เวทมนตร์อีกครั้ง ล้างลูกพลัมให้สะอาดในพริบตา
ซูเจา “ฉันว่าคุณขยันเกินไปแล้วนะ”
หนิงหนิงโยนลูกพลัมให้คนละลูก พูดกับหนิงเหนียนและซูเจาว่า “กินเลย”
เธอลูบลูกพลัมในมือของตัวเอง เห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะกิน เธอจึงพูดว่า “ดูเหมือนจะยังไม่สุกเลยนะ”
ซูเจา “ไม่สุกเหรอ? ไม่น่าใช่นะ มันดูแดง ๆ สุก ๆ แล้ว”
เธอพูดพลางกัดลูกพลัมคำหนึ่ง
แล้วก็ถ่มออกมาทันที
“ทำไมมันเปรี้ยวขนาดนี้” ซูเจากำลูกพลัมไว้ด้วยความไม่อยากเชื่อ
หนิงเหนียนก็ทำหน้าเปรี้ยวเช่นกัน เขากินไม่ลง
หนิงหนิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เธอกัดผลไม้คำหนึ่งแล้วกินต่อไปโดยไม่มีปฏิกิริยาอะไร
ซูเจา “คุณยังกินอยู่อีกเหรอ มันไม่เปรี้ยวเหรอ?”
หนิงหนิง “เปรี้ยว พวกนี้ยังไม่สุกเท่าไหร่ แต่ถ้าไม่กินก็ไม่มีอะไรอื่นให้กินแล้ว”
ซูเจา “เป็นไปได้ยังไง?”
เธอหาผลไม้มาตั้งมากมาย จะเป็นไปได้ยังไงที่ไม
