บทที่ 431 หวงมาก
ผู้ชม : ?
[เดี๋ยว นายถามใครอยู่?]
[พูดไปแล้วว่าแม่มดสามารถสื่อสารกับสัตว์ได้ มีปัญหาอะไรเหรอ!]
[ฉันรู้แล้วน่า! ทำไมฉันถึงเข้าใจทุกอย่าง! แต่นั่นไม่ใช่การตั้งค่าในละครทีวีเหรอ!]
ผู้ชมจำนวนมากพึ่งจะตอบสนองได้ว่า มีอะไรผิดปกติ
เห็นหนิงหนิงและพวกสัตว์เหล่านั้นอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนขนาดนี้ ฟังผ่าน ๆ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่หมาป่าเป็นตัวที่เธอตีจนยอมจำนน หมีก็มาร่วมทางเอง
หนิงหนิงสื่อสารกับพวกสัตว์ผ่านทั้งภาษาพูดและภาษากาย ผู้ชมก็สามารถเข้าใจได้
บางครั้งสัตว์ก็เข้าใจจิตใจของมนุษย์ได้ ความรู้สึกหลายอย่างของมนุษย์พวกมันก็สัมผัสได้
ผู้ชมไม่ได้คิดไปไกลเกินไป คิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญธรรมดา เป็นการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนกับสัตว์ที่ลงตัวเท่านั้นเอง
[ฉันคิดว่าพวกคุณล้อเล่นมาตลอด ไม่คิดเลยว่าพวกคุณเอาจริงเอาจังขนาดนี้]
[ฮ่าฮ่าฮ่า ตลกตาย นี่มันตื่นเต้นกว่าดูละครอีกนะ]
[เร้าใจกว่าละครจริงด้วย บางคนดูอินจัดจนคิดว่าเป็นเรื่องจริงเลย]
[คงไม่มีใครคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงจริง ๆ หรอกนะ ยังจะพูดคุยกับสัตว์อีก]
[น่ารำคาญจริง ๆ พวกแมลงวันพวกนี้ ไปภาวนาให้พี่สาวของพวกคุณปลอดภัยดีกว่านะ หนิงหนิงอยู่กับหมีได้อย่างดี พวกคุณคงจะหงุดหงิดแทบตายเลยล่ะสิ]
[ทำไมสัตว์ตัวเดียวกัน บางคนเกือบจะถูกกัดตาย แต่บางคนกลับสามารถพักผ่อนเคียงบ่าเคียงไหล่กับหมีได้]
[ลองทบทวนตัวเองดูดี ๆ นะว่าทำไมคนมากมายขน
