้
พวกเขาเองยังแทบไม่อยากเชื่อ
พวกเขากล่าวขอบคุณหนิงหนิงไม่หยุด ก่อนจะพาเสือดาวจากไป
…
[เยี่ยมมาก! เสือดาวได้รับการช่วยเหลือแล้ว และวิกฤตของเหล่าแขกรับเชิญก็จบลงด้วย]
ทีมงานรายการ รวมถึงผู้ชมที่อยู่หน้าจอโทรทัศน์ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้จากไป หนิงหนิงมองดูท้องฟ้า แล้วพูดขึ้นมาทันทีว่า “พวกเราย้ายไปที่อื่นกันเถอะ”
ซูเจาที่กำลังจะกลับเข้าเต็นท์ถามว่า “มีอะไรเหรอ”
หนิงหนิงตอบว่า “คืนนี้ฝนจะตก”
ซูเจาและหนิงเหนียนพร้อมใจกันมองท้องฟ้า ตอนบ่ายแสงแดดสดใส ไม่มีทีท่าว่าจะมีฝนตกเลยสักนิด
[อ้าว? ฝนตกเหรอ พยากรณ์อากาศบอกว่าคืนนี้ไม่มีฝนนะ]
[แต่หนิงหนิงพูดแล้ว ก็ควรจะลองฟังดูนะ]
เจียงซั่วรีบดูพยากรณ์อากาศอีกครั้ง ไม่มีฝนจริง ๆ
สภาพอากาศก็ดูดีมาก ไม่รู้ว่าหนิงหนิงดูออกได้ยังไง
ตอนนี้เรื่องเสือดาวคลี่คลายแล้ว ความสนใจของทุกคนก็กลับมา และพวกเขาก็เริ่มหาเรื่องอีกครั้ง
[ยอมรับไม่ได้เหรอ? ซูเจา รีบปฏิเสธเธอสิ!]
[ไม่ต้องบอกหรอก ซูเจานอนลงไปแล้ว ยังไงก็คงไม่อยากขยับตัวหรอก]
[ใช่แล้ว ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้ในรายการอื่น ซูเจาก็เป็นแบบนี้ ตอนเช้าคนอื่นลุกขึ้นมาทำงาน แต่ซูเจาไม่ยอมตื่น พอคนอื่นเรียก เธอก็โกรธ สุดท้ายก็ต้องทำงานให้เสร็จในตอนกลางคืน แล้วก็ตื่นสายต่อในวันรุ่งขึ้น]
[ฉันก็จำได้ ตอนนั้นฉันก็ไม่ชอบเธอเหมือนกัน ตอนนี้ได้หนิงหนิงมาจัดการเธอก็ดี]
[ซูเจาถ้ามีความสามารถก็ลองน
