?]
[ไสหัวไป อย่ามาทำลายบรรยากาศแต่เช้าแบบนี้]
หนิงเหนียนวางโจ๊กอีกชามหนึ่งลงตรงหน้าหนิงหนิง แล้วตัวเองก็ถือชามที่เหลือนั่งลง
ซาลาเปาและโจ๊ก
ตอนที่นอนโรงพยาบาล หลินเค่อก็มักจะซื้อของสองอย่างนี้มาให้หนิงหนิงบ่อย ๆ แต่เธอไม่เคยกินมันเลย
หนิงหนิงแกะซาลาเปาไส้ถั่วแดงออก มันยังร้อน ๆ อยู่ มีไส้สีแดง
พอกัดไปคำแรกแป้งซาลาเปานุ่มนิ่ม ไส้ถั่วแดงก็หวานกำลังดี
เธอกินโจ๊กคำหนึ่ง ข้าวในโจ๊กนุ่มเหนียวข้างในมีพุทราจีนใส่อยู่ด้วย ทำให้มีรสหวานนิด ๆ จากพุทราจีน
ส่วนผสมในโจ๊กแม้เธอไม่เคยกินมาก่อน แต่ก็รู้จักทั้งหมด
หลังจากกินโจ๊กเสร็จ เธอก็ลองชิมซาลาเปาหมูรสชาติก็อร่อย
เนื้อนุ่มมาก ข้างในมีต้นหอมห่อไว้ พอฉีกออกน้ำซุปก็ไหลออกมา
ทั้งหอมและไม่เผ็ด ไม่เหมือนเนื้อเมื่อวานที่เผ็ดมาก หนิงเหนียนจึงไม่อยากให้เธอกินเยอะ
แต่นี่เธอสามารถกินได้อย่างเต็มที่
อาหารในโลกนี้อร่อยจริง ๆ
มาอยู่ที่นี่เกือบเดือนแล้ว เธอเพิ่งจะรู้ตัว
ในตอนนี้หนิงหนิงรู้สึกเสียใจมาก
วาเซียกินซาลาเปาที่ได้รับมาจนหมดเกลี้ยง มันนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้เดินไม่ไหวแล้ว
หนิงหนิงก็เช่นกัน เธอกินซาลาเปาไส้ถั่วแดงไปสามลูก ซาลาเปาหมูสองลูกและกินโจ๊กจนหมด กินจนท้องอิ่มแน่น
หนิงเหนียนจดจำเอาไว้
หนิงหนิงชอบกินของหวาน
หลังจากกินข้าวเสร็จ หนิงเหนียนก็เก็บชามล้าง เอาซาลาเปาที่เหลือใส่ตู้เย็นและบอกหนิงหนิงว่าถ้าอยากกินให้เอาไปอุ่นในไมโครเวฟ
[โอ้ววว อยากได้น้องชาย
