ี่ยวเสี่ยวเป็นคนที่มีตัวตนน้อยที่สุดในหกคน เธอดูเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายและเงียบ ๆ และเธอก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ
เวลาคุยกัน จี๋ซางจะเป็นคนพูดมากส่วนเธอมักจะคอยเออออตาม
ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าเด็กสาวที่ดูไร้พิษภัยคนนี้ กลับเป็นอัจฉริยะที่ซ่อนตัวอยู่ และยังเป็นคนเก่งที่ได้คะแนนเต็มในวิชาคณิตศาสตร์ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกด้วย
[ขอคารวะนักเรียนเรียนเก่งด้วยคน ในฐานะนักเรียนที่เรียนอ่อนอย่างฉัน]
[ดูรายการวาไรตี้อยู่ดี ๆ ก็โดนเตะอีกแล้ว เด็กเรียนไม่เก่งไปทำอะไรให้ใครเนี่ย?]
เว่ยฉือรู้สึกเจ็บปวด “คำถามง่าย ๆ แค่นี้เอง คะแนนสูงขนาดนี้แท้ ๆ”
ทีมงานรายการตั้งใจจะใช้โชว์ความสามารถของจี๋เสี่ยวเสี่ยวโดยเฉพาะ นี่เป็นจุดเด่นที่ดีมากเลยนะ
ผลตอบรับจากคอมเมนต์ที่ปรากฏบนหน้าจอก็ดีมาก
จี๋ซางส่งเสียงฮึมฮัม “เธอเรียนเก่ง ส่วนผมเรียนไม่เก่ง ผมไม่สนใจเรื่องเรียนหรอก”
จี๋ซางนอนแผ่บนโซฟา ทำท่าเหมือนเด็กเรียนไม่เก่งที่ยอมแพ้แล้ว
ทุกคนทั้งโมโหทั้งขำ
เจียงเจินรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย “เสี่ยวเสี่ยวเธอเรียนเก่งจังเลย เป็นเด็กหัวดีแบบนี้ เก่งจริง ๆ!”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกเขินอาย “ไม่หรอกค่ะ มันเป็นเพราะความพยายามทั้งนั้นแหละ” เธอหยุดชั่วครู่ “แล้วก็ต้องขอบคุณครูของฉันด้วย เพราะเขาสอนได้ดีมาก”
เจียงเจินรู้สึกตื่นเต้น “วิชาคณิตศาสตร์ที่ยากที่สุดยังได้คะแนนสูงขนาดนี้ วิชาอื่น ๆ ต้องเยี่ยมกว่านี้แน่ ๆ ใช่ไหม?”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวส
