ป็นคนเก่งกันทั้งคู่นี่เอง]
[จี๋เสี่ยวเสี่ยวดูรักน้องชายมากเลย ถึงแม้ว่าน้องชายจะไม่ค่อยรู้จักคิดเท่าไหร่]
จี๋เสี่ยวเสี่ยวพูด “เขาใส่เสื้อเบอร์สองตลอดเลยค่ะ เก่งมากเลย วันนั้นฉันจำได้ชัดเจน ตอนที่จี๋ซางได้คะแนนครั้งแรกพ่อซื้อเค้กก้อนใหญ่มาให้ แม่ทำอาหารเต็มโต๊ะเพื่อฉลองให้จี๋ซาง”
พูดจบ เธอก็เสริมว่า “ทุกครั้งที่จี๋ซางได้รางวัล ฉันจำได้หมดเลยค่ะ”
จี๋ซางลูบแขนที่ขนลุกของเขา “พี่อย่าพูดแบบนั้นสิ มันน่าขนลุกจะตาย”
ในที่นั้นก็มีเสียงหัวเราะดังครืนขึ้นมาอีกครั้ง
จี๋เสี่ยวเสี่ยวก็หัวเราะเช่นกัน
พี่น้องตระกูลจี๋ได้คะแนนสูงมากทำไป หนึ่งร้อยหกสิบคะแนน
ถัดมาเป็นเจียงเจินและเจียงฉือซิง
เจียงเจินโกรธจัดเธอชูกระดานคำตอบของเจียงฉือซิงขึ้นมา “ดูสิว่านายเขียนอะไรลงไป?”
จากห้าข้อ ผิดไปสามข้อ
สีที่ชอบที่สุดก็ผิด อาหารที่ชอบที่สุดก็ผิด ไอดอลที่ชอบที่สุดก็ผิด
เจียงฉือซิงรู้สึกน้อยใจ “สีที่พี่ชอบที่สุดคือสีเขียว อาหารที่ชอบที่สุดคือทิรามิสุ ไอดอลที่ชอบที่สุดคือฟู่เซี่ยนหลี่ พวกนี้พี่พูดเองในรายการ ผมดูมาหมดแล้ว”
เจียงเจินทำท่าจะเคาะหน้าผากเขา “นั่นมันเมื่อก่อน! เมื่อก่อน! วันนี้ฉันชอบสีขาว ชอบชีสเค้กชาเขียวที่สุด!”
เจียงฉือซิงถาม “แล้วพรุ่งนี้ล่ะ?”
เจียงเจินตอบ “พรุ่งนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน ค่อยว่ากันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน”
เจียงฉือซิงยกมือยอมแพ้ “คุณหนูครับ ผมผิดไปแล้ว ผู้กำกับครับแบบนี้ก็ได้เหรอครับ?”
ก่อนที่ร
