ยได้ไปหมดแล้วล่ะ]
[คฤหาสน์หลังใหญ่ขนาดนี้ ต้องมีคนรับใช้สักคนสิ]
[เฮ้ย พอเธอพูดแบบนี้…]
[อย่าเพิ่งคิดเกินจริงไปหน่อยเลย จะเป็นการเช่าไม่ได้หรือไง]
[แค่เช่าวันเดียวก็แพงแล้วนะ ของปลอมนี่ยอมทุ่มสุดตัวเพื่อรักษาหน้าเลยนะ]
เจียงเจ๋อยี่ผลักประตูทางเข้าแล้วเดินเข้าไป มันมืดเกินไปเขาจึงเปิดประตูทิ้งไว้
กลางวันแสก ๆ แต่ในคฤหาสน์กลับไม่ได้เปิดม่าน ไฟก็ไม่เปิดแปลกประหลาดจริงๆ
“ดูสิ ฉันบอกแล้วว่าเช่าอยู่ รู้จักประหยัดไฟขนาดนี้”
เดินเข้าไปข้างใน ท่ามกลางความมืดสลัวมีดวงตาสีเขียวคู่หนึ่ง
หลี่หลุนตกใจจนกล้องถ่ายรูปเกือบหลุดมือ
เมี๊ยว
ไฟในห้องนั่งเล่นสว่างขึ้น
ทั้งสองคนกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับสายตาให้ชินกับความสว่างที่ผุดขึ้นอย่างฉับพลัน
“เฮ้ย!”
เจียงเจ๋อยี่อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้
ตรงหน้าพวกเขาคือความหรูหราและงดงามอย่างที่สุด
คฤหาสน์กุหลาบสมกับชื่อเสียงที่ลือเลื่อง ภายในบ้านเต็มไปด้วยดอกกุหลาบ
[อ๊าาาา สวยมากเลย!]
ข้อความแสดงความคิดเห็นเริ่มคลั่งไคล้
[รูปปั้นนูนต่ำที่เป็นรูปเทวดาน้อยนั่นสวยมากเลย!]
[โอ้โห โอ้โห เวลาจะใช้ความรู้ถึงได้รู้ว่าเรียนมาน้อยไป ไม่ตั้งใจเรียนตอนปกติ ตอนนี้ได้แต่พูดว่าโอ้โหอย่างเดียว!]
[ดูเป็นสาวน้อยมากเลย ชอบมาก ๆ]
[ด้านนอกดูเหมือนสุสาน แต่ข้างในกลับเหมือนสวรรค์ ช่างเป็นความแตกต่างที่สวยงามจริง ๆ]
[เช่ามาเท่าไหร่ ฉันก็อยากเช่าบ้าง!]
ตัวอักษรขนาดใหญ่สีรุ้งปรากฏขึ้น
[น่ารำคาญ
