บทที่ 28 ศาลเจ้าร้างของคุณหนูตัวปลอมตกอับ
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเงียบลงไปในทันที
ผู้ชมต่างก็หลงใหลในความงดงามของเขา
[ไม่แปลกใจ ที่ไม่เคยมีใครด่าหน้าตาของหนิงเหนียนเลย]
[เหลือเชื่อเลยที่ทีมงานสองคนนี้เจอตัวเขา]
[อาจจะเป็นเพราะรายการวาไรตี้นี้หาคนมาแทนยากจริง ๆ มั้ง ฮ่า ๆ]
[พี่ชายของเธอไม่ได้มาแทนแล้ว ร้อนใจเหรอ?]
[พูดบ้าอะไร! ใครจะอยากไปแสดงเป็นพี่น้องกับหนิงหนิงกัน น่าขยะแขยงจะตาย ถอย ๆ ๆ อย่าเข้ามาเกาะ]
[…จินตนาการไม่เลวนี่ พวกคุณนี่มันหาเรื่องยกย่องตัวเองเก่งกันจริง ๆ นะ]
[หนิงเหนียน ก็มีดีแค่หน้าตาเท่านั้นแหละ]
[ทั้งหน้าตาดี ทั้งมีความสามารถบอกมาสิว่าเจ็บใจหรือเปล่าล่ะ]
[ก็อิจฉาต่อไปเถอะนะ คิดว่าพี่ชายของเธอไม่อยากทำหรือไง?]
แฟนคลับของหนิงเหนียนนั้น ติดตามเขามาตั้งแต่จุดต่ำสุดจนถึงจุดสูงสุด ถึงแม้ว่าตอนนี้จะมีกระแสต่อต้านเหมือนสมัยที่เขาเพิ่งเดบิวต์ใหม่ ๆ แต่แฟนคลับที่ภักดีก็ยังมีอยู่มาก พวกที่เลือกจะอยู่ต่อต่างก็เคยผ่านมรสุมอะไรมานักต่อนัก พลังในการต่อสู้จึงแข็งแกร่งมาก
“ไปกันเถอะ” หนิงเหนียนพูด
“ไปเลยเหรอครับ?” ทีมงานถาม
“ถ้าพวกคุณอยากถ่ายก็เข้าไปถ่ายสิ แต่ผมว่าไม่มีอะไรน่าถ่ายหรอก” หนิงเหนียนตอบ
[คงไม่ใช่ว่ารกเกินไปจนไม่กล้าให้คนเข้าไปถ่ายหรอกนะ?]
[นายก็รู้ดีนี่ หุบปากไปเลย]
[อ้าาาา รีบถ่ายสิ ฉันอยากดู!]
[ถ่าย ๆ ๆ! อยากดูมากเลย!]
ทีมงานสองคนสบตากัน “พวกเราขอถ่ายสักหน่อยดีกว่า”
