ป็นแบบนี้
หนิงหนิงปล่อยมือลง หลิวเอ้อร์ก็ร่วงลงพื้นดังปัง หนิงหนิงเดินเข้าไปหายกเท้าขึ้น
คราวนี้ ความเจ็บปวดมาเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
หลิวเอ้อร์เจ็บปวดจนแทบจะตายอยู่แล้ว
เขาขยับตัวไม่ได้ ได้แต่ร้องขอชีวิตไม่หยุด “ขอโทษครับ ขอโทษ จ้าวฉี่หมิงเป็นคนส่งผมมา อย่าฆ่าผมเลย”
จ้าวฉี่หมิง ถังถังรู้จักคนคนนี้
เขาคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลจ้าว
ภาพลักษณ์ของเขาบนโลกออนไลน์นั้นดีมาก สุภาพอ่อนโยนและมีบุคลิกภาพที่สง่างาม
เขามักจะช่วยแฟนคลับขับไล่ผีให้ฟรี ๆ อยู่เสมอ
คนแบบนั้น กลับทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้
ถังถังมองภาพลักษณ์ที่มีต่อจ้าวฉี่หมิงแตกกระจายไปหมด
หนิงหนิงไม่สนใจว่าใครคือจ้าวฉี่หมิง เธอไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ
เธอรู้สึกแค่ว่าความคิดของคนคนนี้ช่างสกปรกเหลือเกิน
เธอจึงเตะลงไปแรงกว่าเดิม
ชั้นล่าง
เซี่ยลี่เฟินมองขึ้นไปที่ชั้นสอง “เหมือนมีเสียงอะไรดังมาจากข้างบนหรือเปล่านะ?”
จินเฉียนตัวพูด “ฉันก็เหมือนได้ยินเสียงนั้นเหมือนกัน”
จินซุ่ยพยักหน้า “หนูก็ได้ยินค่ะ”
เซี่ยลี่เฟินถามขึ้น “พวกเราขึ้นไปดูกันดีไหม?”
ทั้งสามคนเพิ่งจะลุกขึ้นยืน
จู่ ๆ ก็มีมือสีซีดคู่หนึ่งยื่นออกมาจากข้างใต้ คว้าข้อเท้าของจินซุ่ยเอาไว้
จินซุ่ยกรีดร้องออกมาทันที เธอกระโดดขึ้นและพยายามสะบัดมือนั้นออก
“พ่อ แม่ ช่วยหนูด้วย!”
แต่เธอไม่เห็นเงาของจินเฉียนตัวและเซี่ยลี่เฟินที่ไหนเลย
ได้ยินเสียงดังกร๊อบ เธอกระชากจนแขนหลุดออกมาทั้งท่อน
แขนที่เต็มไปด้วย
