ก็ราคาประมาณนี้”
จินซุ่ยถาม “ห้าสิบล้าน?”
เซี่ยลี่เฟินยิ้มพร้อมพูดออกมา “ห้าร้อยล้านต่างหาก!”
ลูกสาวของเธอช่างโง่จริง ๆ
จินซุ่ยตกใจจนตาโต
ขาของจินซุ่ยอ่อนยวบลงไปทันที
จินเฉียนตัวพูดอย่างมีนัยยะลึกซึ้ง “เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ” เขามองไปที่จินซุ่ย “จินซุ่ย พ่อว่าที่หนิงหนิงพูดมานั้นถูกต้องนะ เธอไม่กลัวผีจริง ๆ”
คนที่มีความสามารถขนาดนี้ จะไปกลัวผีพวกนั้นทำไม?
เซี่ยลี่เฟินอดที่จะถามออกมาไม่ได้ “แปลกนะ ถ้าหนิงหนิงมีความสามารถขนาดนี้ ทำไมตระกูลเจียงถึงได้ไล่เธอออกมาล่ะ?”
จินเฉียนตัวก็คิดไม่ออกเหมือนกัน
จินซุ่ยทำหน้าครุ่นคิด “จะเป็นไปได้ไหมว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของหนิงหนิง แต่เธอได้พบกับผู้วิเศษเข้า?”
จินเฉียนตัวพูดว่า “ถึงจะไม่ใช่หนิงหนิง แต่เธอก็ต้องมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับผู้วิเศษคนนั้นแน่ ๆ นี่ไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลยนะ”
ตอนนี้ยังเช้าอยู่ จินซุ่ยรีบส่งข้อความหาหนิงหนิง
[จินซุ่ย: คฤหาสน์กุหลาบหลังนั้น คุณยังต้องการอยู่ไหม เรานัดคุยกันสักหน่อยดีไหม]
[หนิงหนิง: อีกสองสามวันรอฉันออกจากโรงพยาบาลก่อนแล้วจะติดต่อไป]
[จินซุ่ย: ได้]
สมาชิกทั้งสามคนในตระกูลจินถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมกัน
….
เช้าวันรุ่งขึ้น หมอตรวจร่างกายหนิงหนิงเสร็จแล้วยืนยันว่าไม่มีปัญหาอะไรมาก อีกสองวันก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้
คราวนี้หนิงหนิงว่าง่ายและอยู่นิ่ง ๆ ไม่กล้าสร้างความวุ่นวายอีก
สองวันต่อมาซึ่งพอดีเป็นวันเสาร
