ซ่อนตัวอยู่หลังผ้าม่าน
อีกคนแล้วที่มนุษย์อยากจะแตะเนื้อต้องตัวเขา!
หนิงหนิงตอบเรียบ ๆ “คงจะไม่ได้นะ”
จินซุ่ยผิดหวังมาก
เมื่อลูบไม่ได้ เธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปวาเซียแทน
วาเซียชอบการถ่ายรูปมาก มันให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีและยังจัดท่าทางถ่ายรูปเองด้วย
จินซุ่ยพูดชมไม่หยุดปาก “เยี่ยมมาก น่ารักจัง เก่งจังเลย” จนวาเซียดีใจจนตัวลอย
หนิงหนิงก็ถ่ายรูปไปหลายภาพ เปลี่ยนทั้งภาพพักหน้าจอและวอลเปเปอร์เป็นรูปวาเซีย ทำให้วาเซียพอใจมาก
หลังจากอยู่ด้วยกันสักพัก ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว จินซุ่ยจึงเก็บโทรศัพท์และจำใจต้องกลับบ้าน
กลับถึงบ้าน
พวกเขาย้ายออกจากคฤหาสน์กุหลาบแล้ว กลับมาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ในเมือง
พ่อและแม่ของเธออยู่ที่บ้าน ทั้งสองนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น
ในช่วงเดือนที่ผ่านมา ทั้งคู่ดูซูบผอมลงไปมาก
พ่อของเธอชื่อจินเฉียนตัวเขาบอกว่าชื่อนี้ตั้งได้ดี ที่เขาประสบความสำเร็จได้ชื่อนี้มีส่วนช่วยถึงครึ่งหนึ่ง
ช่วงสองสามวันนี้จินเฉียนตัวกำลังติดต่อกับทางตระกูลผู้ดี เนื่องจากสำนักเซียนกับตระกูลผู้ดีมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกัน เขาจึงลองดูว่าจะสามารถเจรจากับทางสำนักเซียนได้หรือไม่
จินเฉียนตัวกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ พอวางสายก็อดบ่นไม่ได้ “อะไรกัน พูดอะไรก็มีแต่เรื่องเงิน ๆ ๆ”
แม่ของเธอเซี่ยลี่เฟินพูดตรง ๆ “พวกโง่เง่ายังจะมาอวดว่าเป็นตระกูลใหญ่ ฉันว่าขอทานยังดูดีกว่าเลย มาดูถูกบ้านเรา ฉันก็ไม่ได้เคารพพวกเข
