นกว่าจินซุ่ยจะยอมเล่าเรื่องที่เห็นในงานเลี้ยงให้พวกเขาฟัง เธอบอกว่าเสียใจที่ไม่ได้พาหนิงหนิงออกมาด้วย
จินซุ่ยเด็กคนนี้ถูกพวกเขาตามใจมาตั้งแต่เด็ก มักจะมองโลกในแง่ดีและค่อนข้างซื่อ ๆ ไร้เดียงสา
จินเฉียนตัวและเซี่ยลี่เฟินไม่ได้คิดแบบนั้น น้ำลึกในตระกูลผู้ดีนั้นลึกเกินไป ไม่ใช่เรื่องที่คนนอกอย่างพวกเขาจะไปยุ่งได้
หลังจากนั้น พวกเขาทั้งสองคนก็จงใจไม่ให้จินซุ่ยไปยุ่งเกี่ยวกับคนในวงสังคมนั้นอีก
ตอนนี้ก็เช่นกัน
พวกเขากลัวว่าจินซุ่ยจะกลับเข้าไปพัวพันอีก
จากการสังเกตของพวกเขา เรื่องทายาทตัวจริงตัวปลอมนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็นในอินเทอร์เน็ตแน่นอน
จินซุ่ยพูดว่า “เธอต้องการซื้อคฤหาสน์กุหลาบค่ะ”
จินซุ่ยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังแล้วหยิบเมล็ดพันธุ์ออกมาจากกระเป๋า “นี่ค่ะ เธอบอกให้หนูเอาไปฝังดิน”
“เด็กคนนี้สมองกระทบกระเทือนหรือเปล่านะ” จินเฉียนตัวพูด
เซี่ยลี่เฟินตีเขาอีกครั้ง “เธอน่าสงสารพออยู่แล้ว อย่าไปแช่งเธออีกเลย”
จินเฉียนตัวรีบยกมือขึ้นปกป้องหัวพลางขอโทษ “ขอโทษ ๆ”
จินซุ่ยหยิบรูปถ่ายของวาเซียออกมาให้พวกเขาดู
ในภาพวาเซียนอนอยู่ที่นั่น เอาอุ้งเท้าประคองใบหน้ามองกล้องอย่างเกียจคร้าน
“แมวน้อยตัวนี้มองกล้องเป็นด้วย คงจะกลายเป็นปีศาจแล้วสินะ” เซี่ยลี่เฟินพูด
ทุกคนในครอบครัวรวมตัวกันชื่นชมความน่ารักของวาเซีย จินซุ่ยเก็บเมล็ดพันธุ์กลับเข้าไปในกระเป๋าแล้วก็ลืมเรื่องนั้นไปเลย
หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ จิน
