ฮวงจุ้ยเป็นเลิศแน่นอน คุณดูนี่สิครับ นี่คือภาพสุสานครอบครัวของมหาเศรษฐีตระกูลซู…”
เขารีบงัดเอารูปถ่ายสุสานตระกูลซูออกมาเป็นไม้ตายอีกครั้ง เพราะอย่างไรเสียชื่อเสียงของตระกูลซูก็เปรียบเสมือนป้ายโฆษณาชั้นดี ช่วยการันตีความหรูหราของสุสานแห่งนี้
ทว่าอีกด้านหนึ่ง น้องชายของคุณหวัง กลับรู้สึกอับอายจนอยากหาที่แทรกแผ่นดินหนี เมื่อเห็นคนอื่นตกลงซื้อขายกันง่ายดาย แต่พี่สาวของตนกลับต้องมานั่งต่อรองราคาอย่างน่าขัดเขิน พอเดินพ้นประตูออกมาเขาก็ระเบิดอารมณ์ใส่ทันที
“พี่ตกลงไปเลยไม่ได้เหรอ? พี่ก็มีเงินเก็บตั้งห้าแสนอยู่แล้ว มาเสียดายอะไรกับอีแค่หกหมื่น? ถ้าเงินไม่พอก็ไปขอยืมคนอื่นมาสิ!”
คุณหวังเหยียดยิ้มเยาะ “ยืมเหรอ? หมายความว่าให้ฉันเป็นคนแบกรับภาระคนเดียวงั้นสิ? ถ้านายอยากได้นัก ทำไมไม่ไปขอยืมมาเองล่ะ!”
“ผมเงินเดือนแค่สี่พันเองนะ จะไปช่วยอะไรได้ล่ะ…” น้องชายทำหน้าบูดบึ้งพลางบ่นอุบอิบ
“ถ้าอย่างนั้นก็ซื้อขนาดศูนย์จุดสี่ตารางเมตรพอ” พี่สาวสรุปเสียงแข็ง
น้องชายชำเลืองมองกลับไปด้านหลัง ทั้งยังรู้สึกว่าถูกสายตาของผู้คนรุมเหยียดหยาม จึงนิ่งเงียบงันไปด้วยความขุ่นเคือง แต่เดินไปได้เพียงไม่นานเขาก็โพล่งขึ้นมาอีกครั้ง “พี่ครับ ถ้าตกลงซื้อขนาดเล็กแค่สองแสนห้าหมื่น พี่ก็จะเหลือเงินติดกระเป๋าอีกตั้งสองแสนห้าหมื่นเลยไม่ใช่เหรอ…”
“แบ่งให้ผมยืมไปดาวน์รถหน่อยได้ไหม? ผมใกล้จะแต่งงานแล้วนะ ถ้าไม่มีรถขับไปรับเจ้าสาว
