ินบทละคร จนเผลอวาดลวดลายสวนกลับไปตามสัญชาตญาณนางเอกผู้ถูกรังแกเพียงเท่านั้นเอง!’
“อื้ม! พี่ชีชีเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ค่ะ!” ซู่เป่าเอ่ยขึ้นด้วยความชื่นชม
เด็กน้อยหันไปมองคุณนายเฒ่าซูด้วยสีหน้าภูมิใจสุด ๆ “คุณยายคะ พี่ชีชีเก่งมากเลยเนอะ! คำนั้นเขาเรียกว่าอะไรนะ หนูจำไม่ได้แล้ว จริงจัง… อะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ”
“อืม… มืออาชีพ” คุณนายเฒ่าซูเอ่ยตอบเสียงเรียบ
“อื้อ ใช่ ๆ แบบนั้นเลยค่ะ!” ซู่เป่าพยักหน้าหงึกหงักราวกับลูกไก่จิกข้าว
คุณนายเฒ่าซูเห็นแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย
ภายในบ้านตระกูลซูเวลานี้ช่างเต็มไปด้วยยอดคนไม่ซ้ำใคร ทั้งมู่กุยฝานผู้หาความน่าเชื่อถือไม่ได้ หรือซูอีเฉินที่เจ้าตัวกล้าเอ่ยถามเขาก็กล้าตอบกลับแบบหน้าตาย มิหนำซ้ำยังมีซูอิงเอ๋อร์ที่แม้ไม่ชอบพูดจาแต่กลับพร้อมคว้าเหล็กเส้นขึ้นมาฟาดฟันศัตรูได้ทุกเมื่อ
และตอนนี้ยังมีกู้ชีชีผู้มีทักษะการแสดงล้ำเลิศโผล่มาเพิ่มอีกราย…
คุณนายเฒ่าซูถึงกับถอนหายใจยาวนึกหวั่นใจ ไม่อยากจินตนาการเลยว่าเด็กน้อยซู่เป่าเติบใหญ่ไปจะนิสัยผิดเพี้ยนไปไกลเพียงใด?
แม้ในใจเต็มไปด้วยความกังวล แต่สุดท้ายหญิงชราก็ปลงตกได้รวดเร็ว … ‘ไม่เป็นไรหรอก หากวันหน้าซู่เป่าเกิดนิสัยบิดเบี้ยวขึ้นมาจริง ยายคนนี้จะเป็นคนใช้สองมือดัดให้กลับมาเข้าที่เข้าทางเอง!’
ขณะเดียวกัน โจวอวี่ก็ได้แต่ยืนอึ้ง กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอจำต้องยอมรับความพ่ายแพ้ครั้งนี้ ในเมื่อ