หลุดพ้นจากกระสอบออกมาได้อย่างไร…
“วันนั้นทุกอย่างราบรื่นมาก จริง ๆ นะ! หลังจากซวยมานาน นั่นเป็นครั้งแรกที่ราบรื่นขนาดนั้น!”
“ผมลอบหนีจากห้องขังสำเร็จ ทั้งยังมองหาเส้นทางหลบหนีได้ลื่นไหลไร้อุปสรรค พยายามหลบเลี่ยงเจ้าหน้าที่ตรวจเวรอยู่หลายหน กระทั่งบังเอิญพบประตูบานหนึ่งซึ่งไม่ได้ลงกลอนเข้าพอดิบพอดี”
เขาวางแผนไว้ดิบดีว่าจะใช้ซอกตึกระหว่างห้องตรวจกับห้องควบคุมเป็นทางผ่าน เพื่อปีนไปยังลานจอดรถด้านนอก แล้วแอบเกาะใต้ท้องรถหนีออกไปเหมือนในหนัง
“แต่ใครจะไปคิด! พอผมไปถึงประตูห้องตรวจ จู่ ๆ ก็มีไก่ตัวผู้ตัวหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟ้า พร้อมส่งเสียงร้องดังลั่น”
เจ้าผีดวงซวยในตอนนั้นตกใจจนแทบสิ้นสติ พอเห็นว่าเป็นแค่ไก่ก็โมโหจนตัวสั่น เขาพยายามรีบปีนหนีไปให้พ้น แต่ไก่ตัวนั้นกลับทำตัวประหนึ่งมีแค้นฝังหุ่นกับเขามาสิบชาติ มันพุ่งเข้าจิกเขาไม่ยอมหยุด
“จะงอยปากมันแข็งยังกับเหล็ก กรงเล็บก็คมกริบ มันระดมจิกหัวผมแบบไม่ให้พักหายใจเลย!”
“โดนมันจิกจนผมร่วงเป็นหย่อมเลย!”
เขาเผยสภาพจริงจนทรงผมเปลี่ยนไปทันที เผยให้เห็นศีรษะล้านตรงกลาง ซูจิ่นอวี้เห็นแล้วก็ตระหนักได้ทันที “มิน่าล่ะคุณถึงชอบทำทรงผมไม้กวาดตั้ง ๆ ที่แท้ก็ขาดอะไรก็เติมอย่างนั้นนี่เอง”
เขาจำใจเปลี่ยนกลับเป็นทรงไม้กวาดหลากสีตามเดิม “ผมเลยต้องเปิดศึกกับไก่ในซอกตึกนั่นแหละ”
“ตอนวางแผนหนี ผมจินตนาการถึงอุปสรรคนับพันอย่าง ไม่ว่าจะโดนผู้คุมจับ โดนกล้องวงจรปิด
