ยังแผ่วเบาและแหบพร่า แต่กลับทรงพลังราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางวง ทำให้ทุกคนตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ!
“บ้าน่า! นี่รักษาหายจริง ๆ เหรอ?”
“เป็นไปไม่ได้! ถ้าเด็กคนหนึ่งฝังเข็มรักษาคนหายได้ หมาที่บ้านฉันคงเดินไปอัญเชิญพระไตรปิฎกได้แล้วล่ะ!”
“แต่เห็นกับตาเลยนะ…ท่านพูดได้จริง ๆ!”
ในวินาทีนั้นเอง สมองของทั้งผู้อำนวยการอวี๋ และ พนักงานดูแลต่างอื้ออึงจนขาวโพลน ความรู้สึกลางร้ายอันแรงกล้าผุดขึ้นมากลางใจอย่างไม่อาจขัดขืน…
