บทที่ 195 เด็กสาวกระโดดตึกอีกคน
เที่ยงคืนตรง ณ ระเบียงหอพักชาย
เด็กหนุ่มคนหนึ่งลากเก้าอี้ตัวเล็กออกมานั่งเล่นเกมรับลมเงียบ ๆ แต่จังหวะที่เขาเงยหน้าขึ้นพักสายตา เขากลับเห็นภาพที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น…
หอพักหญิงฝั่งตรงข้าม มีใครบางคนในชุดสีแดงสดทั้งเสื้อและกระโปรง กำลังปีนขึ้นไปยืนบนขอบระเบียง
รูม่านตาของเด็กหนุ่มหดเกร็งด้วยความช็อก มือไม้อ่อนแรงจนโทรศัพท์ร่วงหล่นลงพื้นดัง
ท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรี เสียงนั้นกลับดังชัดเจนจนน่าใจหาย เด็กสาวชุดแดงฝั่งตรงข้ามค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นพลางส่งสายตาเย็นเยียบมองตรงมายังเขา เธอกระตุกยิ้มอย่างวิปริต ก่อนทิ้งตัวดิ่งลงจากระเบียงทันที!
“อ๊ากกกกกก!”
เด็กหนุ่มแหกปากร้องโหยหวนด้วยความขวัญเสีย เสียงกรีดร้องนั้นบาดลึกผ่านความมืดมิดของค่ำคืน
ซ้ำรอยเหตุสลดที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน…
เช้าวันถัดมา ณ คฤหาสน์ตระกูลซู
บรรยากาศในบ้านครึกครื้นต้อนรับวันหยุดเทศกาลสารทจีนหรือตวนอู๋ ซูจื่อหลินได้หยุดงานตรงเวลา ส่วนซูอี้เชินยังคงติดเวรและจะกลับมาตอนค่ำ ด้านซูอีเฉินนั่งทำงานอยู่ที่บ้านโดยมีซูโล่วอยู่เป็นเพื่อน ส่วนซูเยว่เฟยจะตามมาสมทบในวันพรุ่งนี้
สำหรับซูจิ่นโม่นักวิจัยระดับชาติ และซูหยุนเฉาผู้มีงานลับเฉพาะ ซู่เป่าแทบไม่ได้เจอพวกเขาเลย จำได้ว่าเคยเจอคุณลุงเจ็ดที่เมืองหนานเฉิงเพียงครั้งเดียวหลังจากนั้นเขาก็หายเงียบไป
ในห้องครัว มู่กุยฝานกำลังสับเนื้อบดเสียงดังด้วยความคล่องแค
