องเด็กน้อยถูกบิดเบือนให้กลายเป็นความเมินเฉยไร้หัวใจ แม้มีแฟนคลับกลุ่มแม่ ๆ ออกมาปกป้อง แต่ก็เริ่มมีกระแสโจมตีว่าซู่เป่าน่ากลัวเกินเด็ก
“ฮ่า ๆ ๆ ซู่เป่าเอ๋ย… หนูนี่มันต้นเงินต้นทองของฉันจริง ๆ!” ชางชิงเป่ยหัวเราะร่าด้วยความย่ามใจ
ในขณะเดียวกัน คฤหาสน์ตระกูลซูยังคงสงบสุข ไม่มีใครสนใจโลกกระแสในโลกออนไลน์มากนัก เพราะสำหรับพวกเขา เรื่องนี้คือเรื่องของคนอื่น และไม่มีใครคาดคิดว่าซู่เป่านั้นถูกลากเข้าไปเกี่ยวพัน
สายตาทุกคู่ในบ้านกำลังจับจ้องไปที่… มู่กุยฝาน
บรรดาลุง ๆ ตระกูลซูกอดอกมองดูร่างใหญ่ในชุดผู้หญิงที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบนอย่างสง่างาม…
เอ่อ จะเรียกว่าสูงศักดิ์ก็กระดากปาก แต่แน่ ๆ คือความสูงนั้นโดดเด่น และบรรยากาศก็น่าขนลุกมาก
ซูอีเฉินเดินเข้ามาจากข้างนอกพลางเอ่ย “จองเรือเรียบร้อยแล้ว…” แต่พอเห็นสภาพมู่กุยฝานอยู่ในชุดสตรี มุมปากของเขาก็ถึงกับกระตุกแรง
นี่ใช่เทพสงครามมู่ที่เขารู้จักจริง ๆ หรือ?
มู่กุยฝานหนังตากระตุกยิก ๆ หันไปบอกลูกสาว “ซู่เป่าลูกรัก พ่อว่าหาคนอื่นมาเล่นด้วยดีไหม?”
ซู่เป่าซึ่งกำลังสนุกสุดขีดถือขวดยาทาเล็บพยักหน้าเร่ง “คุณพ่อคะ นั่งลงเร็ว!”
มู่กุยฝานจำใจนั่งลงบนโซฟาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซู่เป่าบรรจงทาเล็บให้เขาทีละนิ้วจนครบทั้งสิบกลายเป็นสีสันฉูดฉาด ไม่พอยังถอดรองเท้าเขาออกเพื่อทาเล็บเท้าให้เข้าชุดกันอีกด้วย
คุณปู่มู่ทำหน้าเคร่งขรึม พึมพำฮึดฮัด “เหลวไหลสิ้นดี…” แต่พอเห็นค