บทที่ 154 คุณพ่อของเธอชอบการ์ดอุลตร้าแมนไหม?
เมื่อเห็นซู่เป่ายืดอกประกาศก้องกับเพื่อนพ้องอย่างภาคภูมิใจว่า “นี่คือคุณพ่อของซู่เป่าเอง!” ซูอิงเอ๋อร์รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีนัก เขาแค่นเสียง “หึ” ในลำคอ ก่อนยกมือขึ้นตะโกนบอกทุกคนว่า “ฉันเอง!”
เขามั่นใจว่าตนเองไม่ใช่คนอ่อนแอ ลุงห้าคนนี้ทำงานตรากตรำอยู่ในไซต์ก่อสร้างมาหลายปี พละกำลังวังชาที่สะสมไว้ จะพ่ายแพ้ให้มู่กุยฝานได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ!
ทันทีที่เด็ก ๆ เห็นคนร้ายเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง พวกเขาก็ส่งเสียงเชียร์ดังกระหึ่ม “คุณครูฝึกมู่ สู้ ๆ! จัดการคนร้ายเลย! ซัดให้หมอบไปเลย!”
ซู่เป่ามองคุณพ่อสลับกับคุณลุงห้าที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวไร้เสียงสนับสนุน เธอรู้สึกสงสารคุณลุงขึ้นมาจับใจ จึงป้องปากช่วยตะโกนสุดเสียง “คุณครูฝึกมู่สู้ ๆ! คนร้ายก็สู้ ๆ นะคะ!”
“สู้ ๆ! สู้ให้สุดใจไปเลย!” หานหานได้ยินดังนั้นก็รีบตะโกนตามทันที
เพื่อนร่วมชั้นพากันงุนงงจนอ้าปากค้าง นี่มันสถานการณ์แบบไหนกันแน่?
ซู่เป่าจึงรีบชี้ไปที่ซูอิงเอ๋อร์แล้วอธิบายว่า “เขาไม่ใช่คนร้ายตัวจริงหรอกค่ะ เขาเป็นคุณลุงคนที่ห้าของซู่เป่าเอง!”
เด็ก ๆ จึงพากันพยักหน้าเข้าใจ
ทางด้านซูอิงเอ๋อร์นั้น เขาเลือกตัดคำอธิบายของหลานสาวทิ้งไป และได้ยินเพียงคำว่า “คนร้ายสู้ ๆ” เท่านั้น ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกราวกับมีพละกำลังมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาทั่วร่าง ต่อให้ต้องยกวัวทั้งตัวก็ยังไหว!
“เข้ามาเลย!” ซูอิงเอ๋อร์กวั
