ิ้วเรียวคมเข้มรับกับดวงตาเป็นประกายประดุจดวงดาว ซู่เป่ารู้สึกว่าคุณพ่อของเธอหล่อที่สุดในโลกเลย!
ด้านหลังของมู่กุยฝานมีชายอีกสองคนสวมชุดพรางลักษณะเดียวกัน ทว่าในสายตาของเด็กน้อยที่มองผ่านฟิลเตอร์แห่งความรัก คุณลุงทั้งสองกลับสู้คุณพ่อไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
ตรงกันข้าม พวกเขากลับยิ่งส่งเสริมให้คุณพ่อดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งขึ้น
“ดูสิ นั่นคุณพ่อของซู่เป่าเอง! นั่นคุณพ่อของหนูนะ~” ซู่เป่าดีใจจนเนื้อเต้น เธอรีบบอกต่อเพื่อน ๆ อย่างอดใจไม่ไหว “คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า ตัวสูงๆ คนนั้นไง!”
“โอ้โหซู่เป่า คุณพ่อของเธอสูงจังเลย!” ซินซินร้องอุทาน
เด็ก ๆ ต่างพากันพูดจ้อ “สูงเท่าเสาไฟฟ้าเลยล่ะ”
“สูงเหมือนเสาไฟจราจรเลย”
“สูงกว่าพ่อของฉันอีกนะ”
“ต้องสูงกว่าเหยาหมิงแน่ ๆ!”
เด็กน้อยต่างพรรณนาถึงความสูงของคุณพ่อซู่เป่าด้วยถ้อยคำใสซื่อจริงใจ
มู่กุยฝานจ้องตรงไปข้างหน้าไม่วอกแวก ทว่ามุมปากกลับหยักยกขึ้นเล็กน้อยอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อเห็นชั้นเรียนพายแอปเปิ้ลเดินผ่านไปข้าง ๆ เขาจึงก้มสายตาลงเพียงนิด และเพียงแค่แวบเดียวเขาก็เห็นลูกรักตัวน้อยทันที
“ไฮ คุณพ่อ!” ซู่เป่าเงยหน้าขึ้นพอดีจึงรีบทักทายอย่างตื่นเต้น
มู่กุยฝานยังคงทำหน้านิ่งดูเคร่งขรึม แต่ในช่วงที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เขาแอบยื่นมือข้างหนึ่งออกมาเงียบ ๆ ทำสัญลักษณ์ OK เพื่อส่งสัญญาณรับรู้
ซู่เป่ายิ้มกว้างจนตาโค้งมนเป็นรูปจันทร์เสี้ยว เธอรีบชูมือน้อย ๆ อันอวบอิ
