นวิชาการ ระเบียบวินัย และทักษะภาษา
และครูพี่เลี้ยงอีก 3 คน เน้นดูแลสุขอนามัย ความเป็นอยู่ และการเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อให้มั่นใจว่าเด็ก ๆ ทุกคน ได้รับการดูแลที่สมบูรณ์แบบที่สุด
นอกจากครูฮวาหรือ “ครูดอกไม้” แล้ว ครูผู้สอนอีกสามคนก็มีชื่อเรียกจำง่ายว่า ครูองุ่น ครูเชอร์รี่ และครูส้มโอ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นชื่อผลไม้เพื่อให้เด็ก ๆ จดจำได้ง่าย
ส่วนเหล่าครูพี่เลี้ยงที่คอยดูแลสุขอนามัยก็มีชื่อเป็นสัตว์น่ารักอย่าง ครูแมว ครูกระต่าย และครูนกกระจอก เพื่อให้แยกแยะหน้าที่ได้ชัดเจน
ในขณะที่ทุกคนกำลังเริ่มบทเรียน หยางหยาง กลับนั่งพิงพนักเหยียดขาไม่พอใจ เขาใช้เท้าเตะเก้าอี้ของเพื่อนที่นั่งข้างหน้าเป็นระยะราวกับจงใจ เรียกได้ว่าไม่มีความสงบเสงี่ยมเรียบร้อยเลยสักนิด
เด็กที่นั่งข้างหน้าหันขวับมาถลึงตาใส่พลางประท้วง “นายมาเตะฉันทำไม!”
“ไม่ได้เตะซะหน่อย ฉันเตะเก้าอี้ ไม่ได้เตะตัวนายสักนิด!” หยางหยางลอยหน้าลอยตาตอบ
เด็กคนนั้นเม้มปากแน่น หันไปมอง ครูเชอร์รี่ ที่ยืนคุมอยู่ด้านหลังหยางหยางด้วยสายตาน้อยใจหวังให้ช่วยจัดการ
“เกิดอะไรขึ้นคะเด็ก ๆ? หยางหยางจ๊ะ ตั้งใจเรียนหน่อยนะ ส่วนซินซินก็ต้องตั้งใจเรียนเหมือนกันนะคะ~ พวกหนูทั้งสองคนเป็นเด็กที่น่ารักของครูเลยนะ” ครูเชอร์รี่รีบปรับสีหน้าให้ดูใจดีแล้วเอ่ยตัดบท
ซินซินทำได้เพียงหันหน้ากลับไปนั่งนิ่ง ๆ ด้วยความอึดอัด ซึ่งเธอมีที่นั่งอยู่ติดกับซู่เป่าพอดี
หยางหยางเริ่ม