กลัวผีสาวไร้หัวหายไปเป็นปลิดทิ้ง เพราะรู้ว่าเธอถูกกักขังอยู่ เขาคว้ากล้องวิดีโอคู่ใจจากห้องนอน แล้ววิ่งกลับมาเปิดเครื่องทันที
“จะทำอะไรน่ะ?” ซูอีเฉินขมวดคิ้วมุ่นพลางดุเสียงเบา
“กล้องวิดีโอนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์ของผมเองครับ มันเจ๋งมากนะ สามารถถ่ายติดผีได้ด้วย!”
ซูอีเฉินมองอุปกรณ์ในมือลูกชาย มันดูคล้ายกล้องทั่วไป แต่กลับมีแม่เหล็กติดอยู่พะรุงพะรัง แถมยังมีเสาอากาศโผล่ออกมาสองเส้น เครื่องมือหน้าตาเหมือนของเล่นเด็กแบบนี้ จะถ่ายวิญญาณได้จริงหรือ?
เพียงครู่เดียว ไฟสัญญาณบนกล้องก็กะพริบวูบวาบ มู่กุยฝานที่กำลังจับตาดูลูกสาว ลองชำเลืองมองไปบนหน้าจอ…
และภาพที่ปรากฏก็ทำให้เขาแทบหยุดหายใจ!
ในจอภาพนั้น มี “ร่าง” ปรากฏขึ้นมาเพิ่มถึงสี่ร่างในทันที!
ข้างกายซู่เป่ามีชายหนุ่มชุดขาวท่าทางสง่างามยืนอยู่ ด้านหลังเด็กน้อยมีเด็กชายในชุดนักเรียนมัธยมต้นยืนคอยระวังหลัง และยังมีผีผู้หญิงหน้าตาน่าเกลียด กำลังหันมาสบตาในกล้องพลางหัวเราะคิกคัก เธอเอ่ยอย่างขัดเขินว่า “คุณซู… มองเห็นฉันด้วยหรือคะ?”
ถัดไปเบื้องหน้า คือตาข่ายอาคมที่กักขังผู้หญิงกอดหัวตัวเองไว้ หญิงไร้ศีรษะคนนั้นส่งเสียงเสียดแก้วหูราวกับเสียงเลื่อยไม้ พยายามเค้นคำพูดออกมา “ฉัน… ชื่อ… จัสเตรมสกี…”
ดวงตาคมกริบของทั้งคู่จ้องเขม็งไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าสลับกับหน้าจอกล้อง สมองอันชาญฉลาด กำลังพยายามประมวลผลอย่างหนักเพื่อหาเหตุผลทางวิทยาศาสตร์มารองรับ
ส
