น
ผีผู้หญิงตนนั้นไม่สามารถก้าวล่วงเข้าสู่ศาลบรรพชนได้ จึงทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่ด้านนอก…
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ เปรียบเสมือนอาณาเขตต้องห้ามที่เหล่าวิญญาณมักหลีกเลี่ยง นอกเสียจากว่าจะเป็นสัมภเวสีที่ไร้ทางไปจนต้องมาคอยดักขอส่วนบุญหรือเครื่องเซ่นไหว้
อีกทั้งศาลแห่งนี้ยังมีการบูชาคุณปู่ทวดมู่หมิงหยวนผู้มีบุญบารมีคุ้มครองอย่างเปี่ยมล้น ผีทั่วไปจึงไม่อาจล่วงละเมิดเข้ามาได้
“มองอะไรอยู่หรือลูก?” มู่กุยฝานมองตามสายตาของลูกสาวไปยังใต้ต้นหอมหมื่นลี้ในลานบ้าน
ในสายตาของเขา ลานบ้านยามค่ำคืนมีเพียงความเงียบเชียบและมืดมิด ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจสักนิด
“คุณพ่อคะ… คุณมีแฟนแอบซ่อนอยู่ข้างนอกหรือเปล่า?” ซู่เป่านิ่งคิดครู่หนึ่ง จึงถามออกมาด้วยความสงสัย
“อะไรนะลูก!?” มู่กุยฝานถึงกับสะดุ้ง
อะไรกันเนี่ย… หาแฟนข้างนอกงั้นเหรอ?
เขาดูเป็นคนเจ้าชู้ประตูดินขนาดนั้นเลยหรือไง ตระกูลซูสอนอะไรเด็กคนนี้มากันแน่!
เขามุ่นคิ้วพลางรีบปฏิเสธเสียงแข็ง “พ่อไม่เคยหาป้าที่ไหนทั้งนั้น ตอนนี้ไม่มี วันหน้าก็ไม่มี และจะไม่มีวันมีเด็ดขาด!”
“อ้าว… แล้วถ้าไม่มีป้า แล้วซู่เป่าเกิดมาได้ยังไงล่ะคะ?” ซู่เป่าเอียงคอ คิดเบี่ยงเบนไปอีกทางตามประสาเด็ก
“เรื่องแม่ของลูกน่ะ… นั่นน่ะไม่นับ” มู่กุยฝานถึงกับสำลักน้ำลาย กระแอมไอแก้เขินเบา ๆ
“ทำไมแม่ถึงไม่นับล่ะคะ?” ซู่เป่ารุกไล่ถามต่อทันที
“อืม… มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ” มู่กุยฝานพยายามหาทางลง
“งั้