กตัวตั้งไว้มุมไหนก็ทำงานได้แล้ว!
ส่วนเรื่องเขตโรงเรียนดี ๆ ป้าสะใภ้ก็บอกว่าอย่าไปหลงเชื่อ มันก็แค่อสังหาริมทรัพย์ปั่นราคา ดูอย่างหลานสาวที่บ้านสิ เรียนโรงเรียนธรรมดาในเมืองก็ยังเก่งได้ เด็กจะดีอยู่ที่ตัวเด็ก ไม่ใช่ที่โรงเรียน!
สุดท้าย ยังมาชี้นิ้วสั่งให้เธอไปซื้อบ้านในหมู่บ้านสำหรับผู้ถูกเวนคืนที่ดิน ซึ่งรอบ ๆ มีแต่ไซต์งานก่อสร้างฝุ่นตลบ แต่แม่สามีกลับหูเบาเชื่อตามนั้น และอยากจะไปดูให้ได้ เธอโกรธจัดจนทนไม่ไหวต้องหนีกลับมาคนเดียว
“แล้วตอนนี้พวกเขาไม่ได้กลับมาด้วยกันเหรอคะ?” ซู่เป่ายู่จมูกพลางเอ่ยถาม
ซินจื่อเหมิงฟุบหน้าลงบนโต๊ะอย่างหมดอาลัยตายอยาก “พวกเขาไปดูกันเองต่อแล้วจ้ะ… ทุกอย่างพวกเขาตัดสินใจกันหมด ไม่เคยเห็นหัวป้าเลยสักนิด ป้าเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่านี่คือบ้านที่ป้าซื้อจริง ๆ หรือเปล่า”
“วันแรกป้าไปดูบ้านกับสามีแค่สองคน พอวันที่สองเขาก็ยืนกรานจะพาแม่ไปด้วย พอแม่เขาไปเห็นก็เริ่มลากญาติ ๆ คนอื่นมาวุ่นวายไปหมด”
“ก่อนหน้านี้พี่สาวเขาก็มาทำตัวเป็นเจ้ากี้เจ้าการ บอกว่าอันนั้นใช้ไม่ได้ อันนี้ไม่สวย และรู้ไหมจ๊ะว่าเธอพูดว่าอะไร? เธอบอกว่าถ้าซื้อบ้านแล้วป้าควรประหยัดเงิน ไม่ต้องไปซื้อครีมบำรุงผิว เครื่องสำอางให้เปลือง เพราะคนหน้าตาแบบป้า ต่อให้ประโคมครีมลงไปก็คงไม่สวยขึ้นมาหรอก!”
จี้ฉางถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก “ถ้าไม่พอใจก็บอกไปสิ! ถ้าไม่ชอบก็ต้องปฏิเสธ!” เขาส่งเสียงบอกซู่เป่า
“ถ้าไม่พอใจก็ต้
