บทที่ 93 พลาดกันอีกครั้ง
ห้วงคำนึงของมู่กุยฝานย้อนกลับไปยังอดีตอันแสนขมขื่น
หลังจากคุณปู่จากไป เขาไม่ได้เลือกใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา ทว่ากลับเลือกเดินบนเส้นทางเดียวกับท่าน เพื่อสานต่องานสำคัญให้เสร็จสิ้น
ตอนเขาอายุได้เพียงเจ็ดขวบ ตัวตนที่แท้จริงของคุณปู่ถูกเปิดเผย ส่งผลให้พ่อและแม่ของเขาถูกสังหารเพื่อล้างแค้น ส่วนตัวเขาเองต้องถูกไล่ล่าจนต้องใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ เร่ร่อนยาวนานถึงแปดปีเต็ม
เมื่ออายุได้สิบห้าปี ร่างกายและหน้าตาของเขาเริ่มเปลี่ยนไปมาก เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนชื่อแซ่และแทรกซึมเข้าไปในองค์กรใต้ดินได้สำเร็จ
กระทั่งอายุยี่สิบปี เขาไต่เต้าจนขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าองค์กรใต้ดินที่ผู้คนต่างยำเกรงในนาม ซานเย่ แต่ฐานะนี้ต้องแลกมาด้วยการปลอมตัวเป็นผู้ติดยาเสพติด เพื่อตบตาและปกปิดตัวตนเอาไว้…
อายุยี่สิบเอ็ดปี หรือเมื่อห้าปีก่อน ในช่วงเวลาก่อนเริ่มปฏิบัติการกวาดล้างครั้งใหญ่ เขาถูกคนทรยศจนความลับรั่วไหล หัวหน้าใหญ่ขององค์กรมืดจึงฉีดยาเสพติดชนิดรุนแรง เรียกว่า ‘ยาบี’ เข้าสู่ร่างกายเขาถึงสิบหลอด ด้วยมือของมันเอง
ยาบีเป็นยาเสพติด นิยมใช้ในกลุ่มมั่วสุมตามไนต์คลับ ซึ่งมีกฎรู้กันในหมู่ผู้เสพว่า… จะต้องมีผู้หญิงอยู่ด้วยเสมอ ยาชนิดนี้จะปลุกกระตุ้นความต้องการทางเพศแบบไร้ขีดจำกัด
เพราะฤทธิ์ของยาพิษสิบเข็มนั้นเอง ทำให้ตอนนั้น เขาสูญเสียการควบคุม แม้แต่เรื่องที่ว่าเขา ‘จับตัว’ ซูจิ่นอวี้มาได้อย่างไร เ