ทำอะไรได้บ้าง”
“จริงเหรอ?”
น้ำเสียงของไคล์สูงขึ้น มันมักจะเป็นแบบนั้นทุกครั้งที่เขาตื่นเต้น ดูเหมือนเขาจะยินดีกับผมมากเลยทีเดียว
ทว่าตัวผมเองกลับไม่ตื่นเต้นเลยสักนิด
ผมรู้จักเธอดีมากพอจะจับทางได้ว่าเรื่องนี้มันคงไม่ง่ายอย่างที่เห็น
“เดี๋ยวฉันจะติดต่อเขาเอง ทางนี้จะรีบมาบอกนะถ้าฝั่งนั้นตกลง”
“…ขอบคุณ”
“อืม”
โซอี้พยักหน้าก่อนจะเหลือบมองไคล์แล้วเดินจากไป
ผมมองตามแผ่นหลังเธอห่างออกไปเรื่อย ๆ
‘เธออาจจะทำให้เรื่องมันยุ่งยากขึ้นนิดหน่อย แต่อย่างน้อยก็คงไม่ทำอะไรเกินเลยหรอก’
โซอี้เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่เธอก็รู้ว่าควรจะหยุดตรงไหน ผมจึงทำได้เพียงแค่เตรียมตัวรับมือกับอะไรก็ตามที่เธอวางแผนไว้
เอาเป็นว่าตอนนี้ ผมหันไปมองไคล์ มีอยู่หลายเรื่องเลยที่ผมต้องถามเขา
“มีเรื่องที่ฉันอยากถามนายหน่อยน่ะ”
“…อ๋อ ฉันเองก็มีเหมือนกัน”
ดวงตาของเขาหรี่เล็กลง
อ้อ จริงด้วยสิ เขาคงอยากถามว่าทำไมผมถึงยอมรับข้อเสนอไลฟ์สตรีม… ผมเตรียมคำตอบไว้พร้อมเรียบร้อยแล้วล่ะ
“ฉันอยากจะทำให้เกมตัวเองมันดีขึ้น— และเพื่อการนั้น ฉันเลยต้องแรงบันดาลใจสักหน่อย เมื่อก่อนฉันไม่มีโอกาสเพราะเอาแต่หมกตัวในออฟฟิศ แต่ตอนนี้ฉันว่างแล้ว เลยคิดว่าจะลองไปตระเวนที่ใหม่ ๆ ดูบ้างน่ะ”
ริมฝีปากของไคล์ชะงักกึก เขาเชื
