เพราะแรกเริ่มเธอหลงเชื่อจริง ๆ ว่าซู่เป่าอาจจะมีพรสวรรค์บางอย่าง หากเด็กน้อยบอกว่าอีกสักครึ่งเดือนเธอก็คงเชื่อไปแล้ว แต่นี่กลับบอกว่าอีกแค่สามวัน!
คุณยายอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำระหว่างเดินเลี่ยงออกไป “ลูกสะใภ้ฉันอย่างเร็วที่สุดก็ต้องอีกเดือนหนึ่งถึงคลอด จริง ๆ เลยนะ… ไม่แม่นเลยสักนิด”
ซู่เป่าส่ายหัวน้อย ๆ ท่านอาจารย์เคยพร่ำสอนไว้ว่า เรื่องการทำนายทายทักนั้น หากใครเขาเชื่อก็จงให้คำชี้แนะไป แต่ถ้าใครไม่เชื่อก็อย่าได้เสียเวลาให้แก่กันและกันเลย
ในขณะที่คุณยายเดินเบ้ปากจากไป คนอื่น ๆ ก็ยังคงรุมถามไม่เลิกรา ซึ่งซู่เป่าก็ตอบทุกคำถามอย่างครบถ้วน
“เอ๋? พี่สาวอยากรวยเปรี้ยงปร้างเหรอคะ? แล้วรวยแบบไหนถึงเรียกว่ารวยเปรี้ยงปร้างล่ะ?”
หญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างเพ้อฝัน “ก็รวยขึ้นมาในชั่วข้ามคืนไงล่ะ! มีเงินทองมากมายมหาศาล รวยยิ่งกว่าประธานซูคนนั้นอีก!” เธอหันไปมองซูอีเฉินที่อยู่ไม่ไกลด้วยสายตาปลาบปลื้มหลงใหล
ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมาคือเสียงเล็ก ๆ เอ่ยอย่างจริงจังว่า “พี่สาวคะ… ถ้าอย่างนั้นพี่สาวก็คงได้แต่ฝันไปก่อนเถอะค่ะ”
จะเป็นไปได้ยังไง จะรวยกว่าลุงใหญ่ของเธอ ลุงใหญ่ของเธอเก่งสุดในโลกเลยนะ!
หญิงสาวคนนั้นถึงกับหน้าชา
ฮึ่ย ไม่แม่นเอาเสียเลย!
กลุ่มคนเข้ามาถามแม่หมอตัวน้อยต่างมีปฏิกิริยาต่างกันไป บางคนได้ยินลางดีก็ยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนคนไม่ได้ยินสิ่งที่อยากฟังก็บ่นอุบ
“ไม่แม่นเลยสักนิด ต้องเป็นเร
