คือรถของครอบครัวหลาน
“ทำอย่างไรดี ดันมาเจอคุณซูเข้าพอดี…” แม่ของเสวี่ยเอ๋อร์เอ่ยด้วยความกังวล
“ไม่ต้องกลัว เรามีบัตรเชิญอยู่ในมือ!” พ่อของเสวี่ยเอ๋อร์เอ่ย ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว นี่คือโอกาสทองของตระกูลหลานที่จะได้ใกล้ชิดบุคคลสำคัญ…
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไป
“ไปกันเถอะ ลงไปพบท่านประธานซูเสียหน่อย ขึ้นชื่อว่าคน ย่อมต้องชอบให้มีคนมาคอยประจบเอาอกเอาใจเป็นธรรมดา!”
เขาเชื่อมั่นว่าความพยายามประจบสอพลอของเขาต้องสัมฤทธิ์ผล!
ครอบครัวหลานจึงพากันลงจากรถเป็นกลุ่มแรก เสวี่ยเอ๋อร์สวมชุดกระโปรงเจ้าหญิงทรงหางปลาสีขาวยาวระพื้น เส้นผมถูกเกล้าไว้ งดงามราวนางฟ้าตัวน้อย
เมื่อเห็นเด็กหญิงท่าทางน่ารักลงจากรถ บรรดานักข่าวต่างพากันกดชัตเตอร์รัว ๆ แสงแฟลชดัง แชะ ๆ ไม่ขาดสาย
เสวี่ยเอ๋อร์ลอบยิ้มมุมปากพลางประสานมือน้อยไว้ที่หน้าท้องท่วงท่าสง่างาม ในใจรู้สึกพองโตด้วยความภาคภูมิใจ
ดูเหมือนชุดของเธอในวันนี้ จะสวยเด่นมากจริง ๆ! เธอจะต้องเป็นเด็กที่งดงามที่สุดในงานนี้แน่นอน!
ในขณะที่กำลังลำพองใจอยู่นั้น ประตูรถคันข้างหน้าก็เปิดออก…
ทันทีที่ซูอีเฉินก้าวลงจากรถ แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวก็รัวกระหน่ำสาดส่องเข้าหาเขา พร้อมเสียงชัตเตอร์ดังขึ้นไม่ขาดสาย
“สวัสดีค่ะคุณลุงซู!” เสวี่ยเอ๋อร์รีบส่งเสียงเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
ซูอีเฉินชะงักฝีเท้าเพียงชั่วครู่ เขาขมวดคิ้วมุ่นพลางปรายตามองเด็กสาวแวบหนึ่
