ดับรับฟังบทเรียนอย่างจดจ่อ
จี้ฉางลอบยิ้มมุมปากพลางคิดในใจ เด็กน้อยเอ๋ย… คิดหรือว่าอาจารย์อย่างข้าจะจัดการเจ้าไม่ได้?
“คำว่า ‘มิ่ง’ หมายถึงโหราศาสตร์ อักขระแปดตัว การดูดวงดาว ส่วน ‘ปู่’ หมายถึงแผนผังหกเส้น ประตูพิศวง และการทำนายฝัน…”
ซู่เป่าชูมือน้อย ๆ ขึ้นขัดจังหวะอีกครั้ง “หมอดูทำนายฝันใช่ไหมคะ? ซู่เป่ารู้จักค่ะ แต่เขาก็โดนจับไปแล้วเหมือนกัน… ลุงเทศกิจเป็นคนจับไปค่ะ!”
เธอนึกถึงคราวก่อนที่ไปเที่ยวกับคุณพ่อ มีลุงตาบอดคนหนึ่งอาสาจะดูดวงให้เธอ ทว่าพอคุณลุงเทศกิจเดินผ่านมา ลุงตาบอดคนนั้นกลับโกยอ้าวหนีไปอย่างรวดเร็ว!
หน้าจิ้มลิ้มของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความกังวล
“อาจารย์คะ มีวิชาไหนที่เรียนแล้วจะไม่โดนตำรวจจับบ้างไหมคะ?”
หลินเฟิงพาเด็กคนนี้ไปที่ไหนมากันแน่ ถึงได้มีภาพจำที่ยุ่งเหยิงขนาดนี้!
“ซู่เป่า บอกอาจารย์มาซิว่า เธอกับพ่อขี้เหนียวของเธอพากันไปที่ไหนมาบ้าง?”
“หนูไม่รู้ค่ะ! วันนั้นคุณพ่อบอกว่าจะไปซื้อบุหรี่ แล้วสั่งให้หนูนั่งรออยู่ที่เดิม” ซู่เป่าเอียงคอครุ่นคิด
“ซู่เป่าก็นั่งรอแล้วรอเล่า รออยู่นานมากคุณพ่อก็ยังไม่กลับมาเสียที จนกระทั่งฟ้ามืดสนิท…สุดท้ายคุณลุงตำรวจก็เป็นคนพาหนูกลับบ้านค่ะ”
แววตาขี้เล่นพลันมลายหายไปจากดวงหน้าของเขาในทันที
โอ้… เข้าใจแล้ว หลินเฟิงไม่ได้พาเธอออกไปเที่ยวเล่น…
แต่มันตั้งใจจะทิ้งเธอต่างหาก
