”
“ส่วนการแพทย์นั้นเข้าใจง่าย มีทั้งแพทย์แผนจีนโบราณ โหราศาสตร์ดาวม่วงจื่อเวย หมอผี… ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในขอบเขตของการแพทย์ทั้งสิ้น”
“หมอผีเหรอคะ? แล้วซู่เป่าต้องเรียนรำแก้บนด้วยหรือเปล่า?” เจ้าตัวเล็กซู่เป่าหูผึ่งขึ้นมาทันควัน
จี้ฉางถึงกับสำลักคำพูด
“ไปจำเรื่องรำผีมาจากใครกัน?”
“ซู่เป่าไม่อยากเรียนค่ะ! เรียนแล้วจะถูกจับตัวไปนะ!” ซู่เป่าโบกมือพัลวัน
ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอออกไปข้างนอกกับคุณพ่อ เคยเห็นคนสติไม่สมประกอบคนหนึ่งอ้างตัวเป็นร่างทรง กำลังเต้นรำอัญเชิญเทพเจ้าเพื่อขอฝน ท่าทางนั้นดูคล้ายคนกำลังชักกระตุก สุดท้ายก็ถูกเจ้าหน้าที่คุมตัวไป
“พวกนั้นเต้นเร่อร่าก็เลยถูกจับได้ง่าย แต่วิชาลับระดับสูงน่ะ บ่อยครั้งแค่เพียงขยับปลายนิ้วเบา ๆ ก็เกินพอแล้ว…” จี้ฉางฟังแล้วถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนรีบแก้ต่าง “ช่างเถอะ เดี๋ยวเรียนไปก็ค่อย ๆ อธิบายไป ข้อต่อไป…”
“หือ?” สมองน้อย ๆ ของซู่เป่าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ จี้ฉางจึงงัดไม้ตายออกมา
“เธอแค่ต้องรู้ไว้ว่า หากเรียนรู้วิชานี้จนชำนาญ จะสามารถรักษาอาการป่วยของคุณยายได้”
ซู่เป่าดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงลมทันที เธอนั่งตัวตรงจัดท่าทางให้เรียบร้อย ดูเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายราวกับนักเรียนดีเด่น
ช่วยคุณยาย!
คุณแม่เคยบอกว่าต้องดูแลคุณยายให้ดีที่สุด
เธอต้องเรียนรู้วิชานี้เพื่อช่วยชีวิตคุณยายให้ได้!
นับแต่นั้น เด็กหญิงซู่เป่าจึงเริ่มกลายเป็นเด็กดีที่ตั้งใจส
