เพลงประกอบต้นฉบับเหล่านั้นเข้ากับเสียงประกอบที่ตัวเองหามาเพื่อให้เข้ากับธีมโดยรวม
บทเพลงที่บรรเลงโดยวาทยกรนั้นไม่ค่อยเข้ากับเกมเท่าไหร่นัก เสียงดนตรีมันออกไปทางคลาสสิกเลยฟังดูไม่ค่อยไปในแนวเดียวกับสิ่งที่ผมพัฒนาขึ้นมา
ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ผมจึงตัดสินใจผสมมันเข้ากับเพลงประกอบที่มี… โทนหนักหน่วงกว่า
“ฮืมม”
แต่ชั่วขณะที่กำลังยัดสิ่งที่ตัวเองปรับแต่งลงไปนั้นเอง ผมหยุดมือและจ้องมองแล็ปท็อปตรงหน้า
เสียงพัดลมดังระงมอย่างรุนแรง ความร้อนจากโปรเซสเซอร์[1]แผ่ซ่านมาถึงแขนของผม
“ปรับแล้วก็ยังรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไปอยู่ดี”
เดิมทีเกมนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้มีเสียงดนตรีประกอบขณะเล่นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะงั้นมันเลยให้ความรู้สึกเหมือนหลุดจากดีไซน์ของตัวเกม
อีกอย่างคือ ผมไม่สามารถเปิดเพลงนานเกินไปได้ เพราะเกรงกลัวว่ามันจะไปกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างเข้าทำให้การพัฒนายากลำบากขึ้นเล็กน้อย
ท้ายที่สุด ผมได้แต่นั่งเงียบเชียบ จ้องมองแล็ปท็อปของตัวเองก่อนจะโอดครวญออกมา
“…นี่ฉันต้องเปลี่ยนระบบเกมใหม่หมดเลยใช่ไหมเนี่ย?”
ผมถอนหายใจกับตัวเองพลางดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาประมาณตีสองครึ่งแล้ว
เปลือกตาปรือลงทุกวินาที ระลอกคลื่นแห่งความง่วงงุนถาโถมเข้าใส่ ผมไม่ได้นอนมามากกว่า 24 ชั่วโมง
