าฏิหาริย์!
ร่างเล็กถูกเคลื่อนย้ายสู่ห้องพักฟื้น โดยมีสายระโยงระยางและท่อช่วยชีวิตเสียบอยู่ตามร่างกาย ซูอี้เชินในชุดกาวน์สีหน้าเย็นชา ยื่นรายงานผลการตรวจให้ซูอีเฉิน ทันทีที่สมาชิกตระกูลซูได้เห็นรายละเอียดในกระดาษแผ่นนั้น ทุกคนต่างพยายามกดข่มเพลิงโทสะที่แทบจะระเบิด
คุณตาซูกัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้น “ดีจริง ๆ ! เด็กอายุเพียงสามขวบครึ่ง… พวกมันยังลงมือได้ลงคอ!”
ลุงใหญ่แห่งตระกูลซู เคยสั่งให้ตรวจสอบตระกูลหลินไว้อย่างละเอียดก่อนหน้านี้ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“สินค้าของตระกูลหลิน ถูกตรวจพบว่ามีส่วนพัวพันกับการลักลอบค้าของผิดกฎหมาย จนบริษัทตกอยู่ในภาวะวิกฤต ช่วงนี้พวกมันจึงพยายามดิ้นรนหาเส้นสายเพื่ออ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากเรา”
ผู้เฒ่าซูแค่นหัวเราะเหยียดหยาม “หากฉันไม่ขยี้พวกมันให้ตายตกไปตามกัน ก็ถือว่าพระคุ้มครองพวกมันมากพอแล้ว ยังกล้าซมซานมาขอให้เราช่วยอีกหรือ!”
ผู้อาวุโสโกรธจัดจนอยากฉีกร่างคนตระกูลหลินเป็นชิ้น ๆ เสียเดี๋ยวนี้ ทว่าซูอีเฉินกลับเอ่ยแทรกขึ้นอย่างใจเย็นแต่เฉียบขาด
“วางใจเถอะครับ… อีกไม่นาน พวกมันจะได้พบกับจุดจบ”
ชายชราเม้มริมฝีปากแน่น หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยถามเสียงสั่น “แล้วจิ่นอวี้ล่ะ… น้องสาวของพวกแก… ตอนนั้นเธอเป็นยังไงบ้าง”
ซูอีเฉินนิ่งเงียบไปทันที ไร้ซึ่งคำอธิบายใด ๆ เล็ดลอดออกมา
เกียวโตและเมืองหนานเฉิงห่างไกลกันกว่าสองพันกิโลเมตร…
เมื่อสี่ปีก่อน ซูจิ
