รจะใช้ประสบการณ์ล่าสุดของตัวเองมาเป็นแนวทางและฐานของเนื้อเรื่องดีไหมนะ?”
ผมนั่งเงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะเม้มริมฝีปาก
“ใช่ แบบนั้นน่าจะเวิร์ก”
ในหัวของผมตอนนี้มีอยู่สองฉาก อันแรกคือวงออร์เคสตรา และอันที่สองคือการทดสอบครั้งล่าสุด
ถ้าให้เทียบระหว่างสองฉากนี้ อันหลังทำง่ายกว่ามาก
กลไกมีลูกเล่นเรียบง่าย ‘มอนสเตอร์’ ก็เรียบง่ายพอกัน
การจะสร้างมอนสเตอร์ในเกมออกมาให้สูสีกับวาทยกรสักตัวมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยความสามารถของผม ซึ่งว่ากันตามตรงแล้ว ตัวผมเองยังมีปัญหากับวาทยกรตัวจริงอยู่ด้วยซ้ำ
สำหรับตอนนี้ คงต้องจำใจใช้ฉากที่สองเพียงอย่างเดียว
เมื่อทุกอย่างถูกวางแผนไว้ในหัวเรียบร้อยก็หักนิ้วตัวเองและลงมือทำงานทันที
ผมไม่มีเวลาให้เสียเปล่าอีกแล้ว
