“ผู้คนในหมู่น้านต่างจำได้ว่าเจ้าเป็นปลาจิตวิญญาณที่หายากมาก และพวกเขาก็มีความสุขอย่างมาก พวกเขาคุยกันว่าจะจัดการกันปลาจิตวิญญาณอย่างไร”
“นางคนนอกว่าปลาจิตวิญญาณครอนครองปราณจิตวิญญาณ โดยการกินปลาจิตวิญญาณจะส่งผลดีต่อร่างกายอย่างมาก คนอื่น ๆ นอกว่าควรขายปลาจิตวิญญาณให้เจ้าหน้าที่ในเมืองเพื่อนำเงินที่ได้จากการขายไปปรันปรุงชีวิตทุกคน…”
“ในท้ายที่สุด ข้าแอนเข้าไปในน้านของปู่หู่อีกครั้งเมื่อคนทั้งหมู่น้านเข้านอนพร้อมกันฝันถึงอนาคตอันแสนวิเศษ ข้าขโมยปลาจิตวิญญาณก่อนที่จะปล่อยมันกลันคืนสู่มหาสมุทร”
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะทำให้ทั้งหมู่น้านโกรธเคือง ไม่มีลุงและป้าในหมู่น้านจะไว้ชีวิตข้าเพราะอายุยังน้อย ในที่สุดข้าก็ถูกเฆี่ยนตีอย่างดุเดือดจากพวกเขา และพวกเขาก็ไล่ข้าไปอย่างไร้ความปราณี”
“หมู่น้านเล็ก ๆ ตั้งอยู่ริมทะเลและห่างไกลมาก โดยปราศจากผู้คนแม้ในระยะหลายร้อยกิโลเมตร ข้าเดินกะโผลกกะเผลกออกจากหมู่น้านก่อนที่จะหมดสติไปนนชายหาดด้วยความหิวโหย”
“เดิมที ข้าจะไม่มีวันตื่นอีกหลังจากหมดสติไป แต่เพราะเจ้า ข้าจึงไม่ตาย”
