ูตรชุ่มชื้นจากนั้นก็เทใส่ขวดเครื่องเคลือบที่เตรียมไว้
เทใส่ขวดเครื่องเคลือบทั้งหมดห้าชุด แล้วนำไปเก็บไว้ในพื้นที่เก็บของของเถาเป่าจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงที่ฟางซื่อบอกแล้วจึงออกไป
ตอนที่ฉู่อี้มาถึงบังเอิญเจอแม่ลูกกำลังจะออกจากบ้านพอดี
หลังจากที่อวิ๋นเจียวได้แผ่นป้ายนั้นมา ในใจของฟางซื่อก็รู้สึกสนิทสนมกับฉู่อี้มากขึ้น ดังนั้นเมื่อได้พบฉู่อี้อีกครั้งนางจึงดูต้อนรับขับสู้มากกว่าเดิม “เซ่าชิงมาแล้ว!”
ฉู่อี้สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ ในใจก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“ข้าคิดถึงอาหารที่ท่านป้าทำตั้งแต่อยู่ที่เมืองหลวงแล้ว พอกลับมาก็เลยแวะมาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า บังเอิญจริงๆ ท่านป้ากับเจียวเอ๋อร์กำลังจะออกไปข้างนอกพอดีจะไปที่ใดกันหรือ?”
ฟางซื่อตอบว่า “จะเข้าอำเภอไปเยี่ยมพี่สะใภ้ของเจียวเอ๋อร์ แล้วก็ไปส่งของที่ร้านฝูหรงเซวียนด้วย”
ฉู่อี้ได้ยินดังนั้นก็ไม่รู้สึกผิดหวังแล้ว “บังเอิญจริงๆ ข้าเองก็คิดว่าจะมากินข้าวที่บ้านท่านป้าจากนั้นค่อยเข้าอำเภอ จะอย่างไรร้านฝูหรงเซวียนเบื้องหลังก็เป็นกิจการของข้า ในเมื่อข้าอยู่ที่นี่ก็ต้องไปดูสักหน่อย”
อวิ๋นเจียวจ้องมองเขา “ท่านนี่นะ เรื่องร้านฝูหรงเซวียนพวกเราก็รู้กันอยู่แก่ใจจะพูดออกมาทำไม? รู้อยู่ว่าเป็นเบื้องหลัง ยังจะมาพูดตอนกลางวันแสกๆ ท่า
