?”
“เจ้าไม่ได้บอกว่าจะไปส่งเครื่องประทินผิวที่ร้านฝูหรงเซวียนหรือ? แม่คิดว่าไม่ได้เจอป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าหลายวันแล้ว จึงไม่ได้รอเจ้า คิดว่าจะรีบห่อเกี๊ยวให้เสร็จแล้วพวกเราก็เข้าอำเภอไปกินข้าวพร้อมกับป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้า”
ระหว่างที่พูดฟางซื่อก็ล้างมือแล้วนำเกี๊ยวที่ห่อเสร็จแล้วใส่ลงในกล่องอาหารทีละลูก กล่องใส่อาหารห้าชั้น ใส่จนเต็มถึงสามชั้น
อวิ๋นเจียวรีบเข้าไปจับมือฟางซื่อแล้วเขย่าเบาๆ อย่างออดอ้อน “ถ้าท่านแม่ไม่บอกข้า ข้าคงลืมไปแล้ว ขอบคุณท่านแม่ที่เตือน ข้าจะไปเตรียมเครื่องประทินผิวที่โรงผลิตมาใส่รถก่อนนะเจ้าคะ”
ฟางซื่อใช้นิ้วดีดหน้าผากอวิ๋นเจียวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “จะต้องลำบากเจ้าไปทำไม แม่ให้อากุ้ยนำเครื่องประทินผิวมาแล้ว”
อวิ๋นเจียวรีบพูดว่า “งั้นท่านแม่ข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเจ้าคะ!”
สายตาของฟางซื่อจับจ้องไปที่ร่างของอวิ๋นเจียว ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ไปสิ วันนี้อากาศร้อน เจ้าใส่ชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีเขียวอ่อนที่เหลียนเอ๋อร์เพิ่งทำให้ใหม่ สวมทับด้วยเสื้อแขนกุดสีม่วงอ่อนอีกตัว ช่วงนี้เวลาเช้ากับตอนค่ำอากาศยังเย็นอยู่ เอาเสื้อหนาวไปด้วยอีกตัวก็ดี”
“เจ้าค่ะ ท่านแม่!”
อวิ๋นเจียวกลับไปที่ห้องแล้วปิดประตู นางรีบเข้าไปในเถาเป่า ซื้อชุดผลิตภัณฑ์บำรุงผิวส
