ยตาของอวิ๋นเจียวกลับรู้สึกว่า ฉู่อี้ที่เป็นแบบนี้ต่างหากที่ดูจริงใจ เข้าถึงง่าย เหมือนคนธรรมดาที่ไม่ถูกพันธนาการ
“พวกเราถูกกำหนดมาแล้วว่าต้องข้องเกี่ยวกันไปชั่วชีวิต ข้าก็แค่เล่าให้เจ้าฟังไว้เท่านั้น อีกอย่าง หลังจากเรื่องครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นการเปิดเผยความสัมพันธ์ของสองตระกูลเราอย่างชัดเจน ในราชสำนักต่างก็รู้ดีว่าเจิ้นหย่วนป๋อผู้ไม่เอาไหนอย่างข้าคอยปกป้องพวกเจ้าเพื่อตอบแทนบุญคุณ”
“แบบนี้ย่อมดีกว่าปล่อยให้พวกนั้นคาดเดาไปต่างๆ นานา พวกเจ้าเองก็จะได้มีความเข้าใจมากขึ้น ต่อไปหากพบเจอเรื่องที่เกี่ยวข้องกับข้า ก็จะรู้ว่าใครเป็นศัตรูที่ต้องระวัง ใครคือสหาย… ที่สามารถคบหาได้”
“จริงๆ เรื่องพวกนี้ก็ไม่นับว่าเป็นความลับหรอกนะ ในแวดวงชนชั้นสูงที่เมืองหลวง เรื่องราวในจวนโหวของข้ามีข่าวลือต่างๆ นานาแพร่สะพัดไปทั่ว แล้วเรื่องที่ข้ากับแม่เลี้ยงและอารองไม่ลงรอยกัน ทุกคนต่างก็รู้ดี”
“ส่วนเรื่องครั้งนี้ แม้ว่าเบื้องหน้าจะเป็นข้าที่ทำให้เสนาบดีกรมกลาโหมอย่างอู๋เยว่ต้องถูกปลดออกจากตำแหน่ง แต่จริงๆ แล้วทุกคนก็รู้ดีว่าอู๋เยว่นั่นไปทำให้หลินซูเฟยไม่พอใจต่างหาก”
“เบื้องหลังภัตตาคารอิ๋งเซียน ภายนอกดูเหมือนจะเป็นของหลินเจี่ยนจือเสนาบดีกรมอาญา หลินซูเฟยฉลาดนัก เรื่องนี้จึงแจ้งให้ฮ่องเต้ทราบอย่างเปิ
