ม้แต่ในตำบลไป๋อวิ๋นก็ยังรู้กันทั่ว
สำนักศึกษาเอกชนที่อวิ๋นโส่วหลี่ศึกษาเล่าเรียนอยู่ ย่อมต้องนำเรื่องราวของครอบครัวเขามาเป็นหัวข้อสนทนาหลังมื้ออาหาร บางคนถึงกับนำเรื่องราวเหล่านี้มาถกเถียงกันว่า ผู้เป็นบิดามารดานั้นสามารถทอดทิ้งภรรยาและบุตรของตน เพียงเพราะความกตัญญูต่อบุพการีได้หรือไม่
อวิ๋นโส่วหลี่มิเพียงแต่เสียหน้าเท่านั้น ยังเสียชื่อเสียงไปด้วย!
ถึงแม้ว่าเขาจะหลอกตัวเองอยู่ทุกวัน เอาแต่ตรากตรำศึกษาเล่าเรียน แสร้งทำเป็นไม่รับรู้เรื่องราวภายนอก แต่สุดท้ายแล้วเขาเข้าใจเนื้อหาที่ร่ำเรียนได้จริงหรือ? คงมีแต่สวรรค์เท่านั้นที่ล่วงรู้
แต่เขากลับรู้สึกโกรธแค้นที่คนในบ้านทำให้เขาต้องอับอายขายหน้า ไม่เคยนึกถึงบิดามารดาที่เอาอกเอาใจเขาทุกอย่าง ทำทุกวิถีทางเพียงเพื่อหาเงินส่งเสียให้เขาได้เล่าเรียน และไม่เคยแม้แต่จะกลับไปเยี่ยมบ้านแม้เพียงครั้งเดียว
อย่างไรก็ตามเรื่องวุ่นวายทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นในบ้านหลังเดิม อวิ๋นเจียวฟังอวิ๋นฉี่รุ่ยเล่าให้ฟังตลอดช่วงเช้า อวิ๋นฉี่รุ่ยเล่าอย่างออกรสออกชาติ จนขนมที่เตรียมไว้ให้หมดไปถึงสองจานโดยไม่รู้ตัว
อวิ๋นฉี่รุ่ยมีอายุไล่เลี่ยกับร่างนี้ของนาง ทั้งคู่มีอายุหกขวบ เขาอ่อนกว่านางเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น และไม่ว่าอย่างไรอวิ๋นเจียวก็มีจิตวิญญาณข
