องผู้ใหญ่ นางย่อมสังเกตเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ขณะที่อวิ๋นฉี่รุ่ยเล่าเรื่องราวของบ้านหลังเดิม
ในอดีตอวิ๋นฉี่รุ่ยเป็นเด็กที่ไม่ค่อยคิดอะไรมาก แต่หลังจากที่บิดาของเขาถูกจับกุม มารดาก็หนีไป ไม่มีใครสนใจดูแลเขาอีกเลย
หากไม่ใช่เพราะเขาได้ติดสอยห้อยตามมากินข้าวกับคนงานในบ้านตระกูลอวิ๋นทุกวัน ไม่แน่ว่าคงอดตายไปโดยที่ไม่มีใครล่วงรู้ก็ได้ คนในบ้านหลังเดิมต่างก็สนใจแต่ตัวเอง ไม่มีใครสนใจเขาเลยสักนิด!
เถาซื่อและผู้เฒ่าอวิ๋น ต่างก็ยินดีที่อวิ๋นฉี่รุ่ยไปกินข้าวบ้านอวิ๋นโส่วจง จะได้ประหยัดค่าอาหารไปได้อีกหนึ่งคน มีคำกล่าวว่า เด็กกำลังโต กินจุราวกับวัว!
ผู้เฒ่าอวิ๋นเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างที่สุด การที่ชีวิตของเขาต้องพบเจอกับเรื่องราวเช่นนี้ ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่เร็วหรือช้าเท่านั้น อวิ๋นเจียวไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
สาเหตุที่ให้อวิ๋นฉี่รุ่ยเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟัง ก็เพื่อที่นางจะได้รู้ว่าสองผู้เฒ่าในบ้านหลังเดิมจะก่อเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นมาอีกก็เท่านั้น
“หู่หยาจื่อ เจ้าเกลียดบ้านพวกข้าหรือไม่?”
อวิ๋นฉี่รุ่ยถึงกับตะลึงงัน เขาไม่คิดเลยว่าอยู่ๆ อวิ๋นเจียวจะถามเช่นนี้
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ตอบ อวิ๋นเจียวจึงเอ่ยต่อว่า “ทุกคนในบ้านหลังเก่าต่างก็พูดว่า เป็นเพราะบ้
