แม่ ให้ท่านป้าสะใภ้ใหญ่กับท่านอาสะใภ้สามไปอยู่ที่อำเภอเถิดเจ้าค่ะ บริเวณก่อสร้างทั้งวุ่นวายทั้งเสียงดัง ไม่เป็นผลดีต่อการบำรุงครรภ์และพักฟื้นร่างกาย อีกอย่าง ที่อำเภอมียาดีมีหมอเก่งๆ ท่านป้าใหญ่ไปอยู่ไฟที่อำเภอ ดีกว่าอยู่ที่ชนบทเจ้าค่ะ”
ฟางซื่อลังเลเล็กน้อย “แต่ไม่รู้ว่าร่างกายของป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าจะเดินทางไหวหรือไม่”
อวิ๋นเจียวกล่าว “รถม้าที่บ้านเรามั่นคง เพียงบอกให้พี่ฉี่เสียงขับช้าๆ ใช้รถม้าสองคันส่งท่านป้าสะใภ้ใหญ่กับท่านอาสะใภ้สามไปอำเภอ รถม้าคันหนึ่งปูฟูกให้นุ่มๆ ท่านป้าใหญ่ก็แค่ย้ายไปนอนบนรถม้าเท่านั้น”
การไปอยู่ที่อำเภอ ย่อมปลอดภัยกว่าอยู่ที่บ้านเก่าเป็นไหนๆ กระท่อมหลังนั้นสร้างอย่างเรียบง่ายเกินไป แถมคราวนี้คนบ้านเก่าก็เพิ่งเสียหน้า ทั้งยังถูกตัดออกจากตระกูล ใครบ้างจะไม่โกรธเคือง หากมีใครไปพูดร้ายๆ กระตุ้นจ้าวซื่อเข้าอีก…
จ้าวซื่อเอ่ย “น้องสะใภ้ ฟังเจียวเอ๋อร์เถิด ไปอำเภอกัน! ข้าไม่เป็นไร ไปอยู่ที่อำเภอ ไม่มีคนมาหาเรื่อง คงสบายใจกว่า”
การที่จ้าวซื่อพูดเช่นนี้ออกมา แสดงว่านางฟังคำพูดของอวิ๋นเจียวเข้าใจแล้ว และตั้งใจแน่วแน่ที่จะรักษาร่างกายให้แข็งแรง อวิ๋นเจียวถึงได้วางใจอย่างแท้จริง
เมื่อได้ยินจ้าวซื่อพูดเช่นนั้น ฟางซื่อจึงตอบตกลง “ถ้าเช่นนั้น
