เดิมทีเจียงต้าไห่คิดว่าเมื่อแย่งเงินจากอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ได้แล้วก็นำไปติดสินบนเจ้าหน้าที่ที่คุมตัวเขาได้ ชีวิตของเขาคงจะสบายขึ้นบ้าง แต่เขากลับประเมินความละโมบของผู้คุมต่ำเกินไป
เจียงต้าไห่ทรุดตัวนั่งบนพื้นด้วยความสิ้นหวัง มองดูพวกผู้คุมแบ่งเงินกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม… ฝ่ายอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ที่ถูกโยนออกมาจากคุกก็ตกอยู่ในสภาพไร้วิญญาณ ตอนนี้นางไม่มีเงินติดตัวแม้แต่อีแปะเดียว
ก่อนหน้านี้เพื่อที่จะเข้าไปในคุกนางต้องเอาเศษเงินทั้งหมดที่มีติดตัวจ่ายออกไป บัดนี้อย่าว่าแต่เงินทั้งหมดของนางถูกเจียงต้าไห่แย่งชิงไปจนหมด แม้แต่หนังสือหย่าก็ไม่ได้
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ไม่รู้ว่าตนเองกลับมาถึงบ้านได้อย่างไร นางเพิ่งจะโผล่หน้าเข้ามาในบ้านก็ได้ยินเสียงร้องไห้แหลมสูงของเจียงเถาจือดังขึ้น “ท่านแม่ ท่านแม่กลับมาแล้ว”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ได้สติกลับคืนมา ก็เห็นคนสองกลุ่มรวมตัวกันอยู่หน้าบ้านของนาง กลุ่มหนึ่งคือกลุ่มของผู้นำตระกูลเจียง อีกกลุ่มหนึ่งคือผู้นำตระกูลอวิ๋นและผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านไหวซู่
ผู้นำตระกูลเจียงต้องการขนย้ายสินค้าในร้านไป ผู้นำตระกูลอวิ๋นและผู้ใหญ่บ้านไหวซู่ย่อมไม่ยอม ทั้งยังนำสัญญาค้ำประกันของเจียงต้าไห่ออกมา
หลักฐานและเหตุผลชัดเจน พวกเขายังให้คนไปตามหัวหน้าตำบลมาอีกด้วย เม
