ื่อวานหัวหน้าตำบลถูกหวังกุ้ยวางยาทำให้สลบไปทั้งวัน
เมื่อตื่นขึ้นมา อำเภอก็นำคนกลับไปที่ศาลาว่าการแล้ว หัวหน้าตำบลที่ได้ฟังลูกน้องรายงานเรื่องราวทั้งหมดก็ตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก รีบเตรียมเงินแล้วรีบไปที่ศาลาว่าการในคืนนั้น
ของกำนัลมากมาย บวกกับตัวเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับคดีของหวังกุ้ย นายอำเภอจึงไม่ได้เอาผิด ปล่อยให้เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าตำบลต่อไป
หัวหน้าตำบลถอนหายใจอย่างโล่งอก ตอนนี้ถูกอวิ๋นเจียชางส่งคนมาตาม เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากทั้งสองฝ่าย ก็เข้าข้างอวิ๋นเจียชางทันที ซึ่งเป็นธรรมดาที่ต้องเข้าข้าง เพราะคนตำแหน่งเล็กๆ อย่างเขามักต้องสังเกตสีหน้าและคาดเดาความต้องการของผู้บังคับบัญชา
เมื่อวานนี้ในคดีของหวังกุ้ยและเจียงต้าไห่ ทัศนคติที่นายอำเภอแสดงออกมาทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าตระกูลอวิ๋นนี้ต้องมีผู้มีอำนาจหนุนหลังอย่างแน่นอน หาไม่แล้ว นายอำเภอเป็นคนเช่นไร มีหรือที่เขาจะไม่รู้?
เขาจะตัดสินคดีให้เสร็จสิ้นภายในวันเดียวได้รวดเร็วปานฟ้าผ่าเช่นนี้หรือ? นับเป็นเรื่องแปลกใหม่โดยแท้ หากบอกว่าไม่มีเบื้องหลัง เขาไม่เชื่อเด็ดขาด
เมื่อทั้งสองฝ่ายพูดจบ หัวหน้าตำบลก็กระแอมแล้วพูดว่า “เจียงเฮ่อ ทางหมู่บ้านไหวซู่มีสัญญาค้ำประกันของเจียงต้าไห่ และสัญญาฉบับนี้ก็ประทับตราของศาลาว่ากา
