“โม่จู๋ ไปดูที่เตา” อวิ๋นฉี่เยว่สั่งด้วยเสียงต่ำ โม่จู๋เป็นผู้ฝึกยุทธ์ เห็นท่าทางแปลกๆ ของคนกลุ่มนี้ที่เข้ามาในร้าน ย่อมรู้ได้ทันที
“ขอรับ คุณชายใหญ่” โม่จู๋เดินไปเฝ้าที่เตาด้วยท่าทีสงบนิ่ง แล้วเอ่ยว่า “เม่าไช่ที่คุณชายกับคุณหนูของข้าสั่งเอาไว้ พวกเจ้าลวกอย่างระมัดระวังด้วย… เอาเถอะ ข้าดูเองดีกว่า”
ฉี่เสียงและคนอื่นๆ ชะงักไปครู่หนึ่ง โม่จู๋แสร้งทำเป็นไม่รู้จักพวกเขา บวกกับคำพูดที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวของอีกฝ่าย ทำให้พวกเขาไม่เข้าใจ เมื่อครู่นี้ก็ถามเจียวเอ๋อร์กับฉี่เยว่แล้วไม่ใช่หรือ ทั้งสองคนไม่ได้สั่งอะไร ไฉน…
โม่จู๋ทำสีหน้าไม่พอใจ “ยืนงงทำไม? เนื้อล้วนหนึ่ง ผักล้วนหนึ่ง ระวังหน่อย ทำให้สะอาดด้วย ถ้าคุณชายกับคุณหนูของพวกข้าท้องเสียละก็ ข้าพังร้านพวกเจ้าแน่”
“เอ่อ… ท่านวางใจเถิด พวกข้าจะทำให้สะอาด แม้ท่านไม่สั่ง พวกข้าก็ทำให้สะอาดอยู่แล้ว”
นี่เป็นของที่ต้องทำให้ฉี่เยว่กับเจียวเอ๋อร์กิน จะไม่ทำให้สะอาดได้อย่างไรกัน ฉี่เสียงกับฉี่ซานรีบตอบรับ
โม่จู๋ยังไม่ยอมไปไหน ยืนอยู่ข้างเตา พวกอันธพาลที่เข้ามาทีหลังเห็นดังนั้น ก็มีสีหน้าแปลกๆ หรือว่ามีคนมาแย่งงานพวกเขา? ไม่เห็นเถ้าแก่พูดว่าจ้างคนอื่นมาสักหน่อย
พวกเขามองสบตากันเป็นนัย จากนั้นก็มีอันธพาลสองสามคนลุกขึ้น พวกเขา
