ถึงได้ทำเรื่องไม่ดีในเวลาสั้นๆ ที่ท่านย่าไปปลดทุกข์เช่นนั้น? ท่านย่าแค่ไปปลดทุกข์ ไม่ได้ออกไปข้างนอกแล้วไม่กลับมาเสียหน่อย ท่านอาสาม พี่เหลียนเอ๋อร์โง่หรือเจ้าคะ?”
อวิ๋นโส่วเย่าเงียบไป บุตรสาวของเขาไม่ได้โง่ แต่เพราะตกหลุมพรางของผู้เป็นย่าต่างหาก! คำพูดของอวิ๋นเจียว ทำให้ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงแก่นแท้ของเรื่องราว
นั่นสิ อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ต้องโง่ขนาดไหน ถึงได้ไปยั่วยวนเจียงเทียนเป่าในเวลาสั้นๆ ที่เถาซื่อไปปลดทุกข์? ทุกคนเริ่มซุบซิบนินทา โดยส่วนใหญ่ล้วนพุ่งเป้าไปที่เถาซื่อ
เถาซื่อโกรธจนแทบคลั่ง อยากจะพุ่งเข้าไปฉีกปากอวิ๋นเจียวใจจะขาด แต่นางก็กลัวโม่ซ่าน
ผู้เฒ่าอวิ๋นเห็นว่าทุกคนต่างพุ่งเป้าไปที่เถาซื่อ ต่างพูดเป็นนัยว่าเถาซื่อวางแผนทำร้ายหลานสาวแท้ๆ ของตนเอง ผลักหลานสาวของตนลงไปในกองไฟ จึงมองอวิ๋นเจียวด้วยสายตาไม่เป็นมิตรมากขึ้น
“ยัยเด็กบ้านี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า เจ้ามาสอดปากหาอะไร?”
อวิ๋นโส่วเย่า “เจียวเอ๋อร์พูดถูก ข้าไม่อยากพูดให้มากความ วันนี้ข้าขอตัดขาดความสัมพันธ์!”
ผู้เฒ่าอวิ๋นเห็นว่าพูดกับอวิ๋นโส่วเย่าไม่รู้เรื่อง จึงหันไปมองเฉาซื่อ “เฉาซื่อ สามีเจ้าเสียสติ เจ้าไม่รู้จักห้ามปรามหรือไง? นี่มันเรื่องที่จะทำให้ต้องตัดแขนตัดขาเชียวน
