่มืดครึ้มลงอีกครั้ง ตอนที่เขาไปส่งท่านอาจารย์ เขาก็ได้ยินเรื่องของฉี่ซานมาบ้างแล้ว ล้วนเป็นฝีมือของคนจากบ้านตระกูลอวิ๋นเก่าที่ก่อปัญหา
“ครั้งนี้พวกเราจะปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ ไม่ได้แล้ว”
“เจียวเอ๋อร์… อ๊ะ พี่สามก็กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ?” อวิ๋นฉี่เยว่เพิ่งพูดจบ ก็มีใครคนหนึ่งโผล่หน้าเข้ามาจากนอกประตูห้องโถง เป็นอวิ๋นหลานเอ๋อร์
อวิ๋นเจียวรีบเอ่ยทัก “พี่หลานเอ๋อร์ เชิญเข้ามาเร็วเข้าเจ้าค่ะ”
อวิ๋นหลานเอ๋อร์ไม่ได้เข้ามา เพียงแต่โบกมือเรียกอยู่ด้านนอก “เร็วเข้า ไปบ้านหลังเก่ากันเถอะ ท่านลุงรองเชิญทั้งผู้ใหญ่บ้าน หัวหน้าตระกูลและผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลอวิ๋นมารวมตัวกันเต็มลานบ้านเลย”
“อืม ไปกันเถิดเจ้าค่ะ” อวิ๋นเจียวได้ยินดังนั้นก็รีบไถลตัวลงจากเก้าอี้ อวิ๋นฉี่เยว่ก็ลุกขึ้นยืนในเวลาเดียวกัน
“เจียวเอ๋อร์ ให้พี่อุ้มเจ้าดีกว่า จะได้เร็วขึ้น”
อวิ๋นเจียวไม่อิดออด ปล่อยให้อวิ๋นฉี่เยว่อุ้มนาง พูดตามตรงแล้ว นางก็เหนื่อยมากจริงๆ เดินทางมาหลายวันติดต่อกันบวกกับเมื่อคืนที่ต้องดูแลพี่รองอยู่ทั้งคืน นางยังไม่หายเหนื่อยเลย
ฟางซื่อกำชับชุนเหมยให้ดูแลอวิ๋นฉี่ซานดีๆ ส่วนโม่ซ่านก็ติดตามพวกเขาไปด้วย
“สาวใช้คนนี้ซื้อมาจากเมืองจิ่วเจียงหรือ?” ระหว่างทางอวิ๋นฉี่เยว่ถามอวิ๋นเจียว
“ไม่ใช่เจ้าค่ะ ฉู่อี้ยกใ
