เสียงตะโกนดังลั่นนี้ช่างฟังดูไม่คุ้นหูเอาเสียเลย เสียงก็ดังจนอวิ๋นเจียวที่ตรากตรำมาค่อนคืนและเพิ่งหลับไปได้ไม่นานสะดุ้งตื่น ทั้งฟางซื่อและอวิ๋นโส่วจงต่างก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ พวกเขาเหนื่อยมาทั้งคืน เพิ่งจะได้พักผ่อน
“ท่านลุงรอง นั่นคืออาหญิงขอรับ”
ในใจของฉี่ชิ่งและฉี่เสียงพี่สาวแท้ๆ ของพวกเขาคืออวิ๋นฮวาเอ๋อร์ที่ถูกเถาซื่อแอบขายไปต่างหาก
ที่น่าเศร้าใจยิ่งกว่าคือที่บ้านหลังเก่าไม่มีใครจำอวิ๋นฮวาเอ๋อร์ได้เลยแม้แต่น้อย ทั้งเถาซื่อและผู้เฒ่าอวิ๋นต่างก็พร่ำบอกให้พวกเขาเรียกอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ว่าพี่หญิงใหญ่ ฉี่ชิ่งและฉี่เสียงไม่ยอมเรียกอยู่หลายครั้ง จึงถูกเถาซื่อลงโทษไปไม่น้อย
ฉี่เสียงวิ่งไปที่ประตู สีหน้าไม่สบอารมณ์ขณะเอ่ยปากเตือน “ท่านอา เบาเสียงหน่อยเถิด เจียวเอ๋อร์กำลังหลับอยู่ขอรับ”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์มีใบหน้าละม้ายคล้ายเถาซื่อ ทั้งดวงตารูปสามเหลี่ยม สันจมูกแบนราบ ผิวพรรณคล้ำ ส่วนอวิ๋นเหมยเอ๋อร์นั้นค่อนข้างคล้ายผู้เฒ่าอวิ๋น ผิวพรรณค่อนข้างขาวกว่า สันจมูกก็โด่งกว่า
“แหม่ สายจนตะวันโด่งแล้ว ยังไม่ตื่นอีกหรือ ช่างเป็นคุณหนูเสียจริง!” อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
ที่หน้าประตูบ้านมีคนเฝ้าอยู่ นางบอกว่าเป็นน้องสาวของอวิ๋นโส่วจงแต่ชายฉกรรจ์ที่เฝ้าประตูก็ไม่ยอมใ