เจ้าสั่งสอนมาดีนั่นแหละ ถึงกับกล้าคิดร้ายกับพี่คนรองของตัวเอง ร่วมมือกับคนนอกมาทำร้ายคนในครอบครัว เจ้ายังมีหน้ามาพูดอีกหรือ? หากเขาทำสำเร็จ คนที่ต้องติดคุกก็คือครอบครัวของเจ้ารอง!”
เรื่องวุ่นวายในครอบครัวพวกนี้ ต่อหน้าหัวหน้าตระกูลและผู้ใหญ่บ้านเขาปกป้องเถาซื่อมาตลอด แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่เขลาที่ไม่อาจแยกแยะถูกผิดได้
เขาแค่อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายก็ปล่อยให้เถาซื่อจัดการเรื่องต่างๆ ในบ้านตามใจชอบ
อย่างแรก เขาคิดว่าเถาซื่อเป็นหญิงสาวพรหมจรรย์ยอมแต่งงานกับเขาที่เป็นพ่อม่ายลูกติด อย่างที่สอง เถาซื่อแต่งงานกับเขาแล้วให้กำเนิดลูกๆ ให้เขามากมาย เขาจึงตามใจนางมาโดยตลอด
ยิ่งไปกว่านั้น… ลึกๆ ในใจเขาก็โทษเจ้ารองอยู่บ้าง ก่อนที่เจ้ารองจะกลับมา ครอบครัวของเขาก็อยู่กันอย่างสงบสุขดี ถึงแม้เจ้าสี่จะเป็นคนเกียจคร้าน แต่สุดท้ายก็ยังทำงานบ้าง และไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น แต่พอเจ้ารองกลับมาไม่เพียงแต่ยุยงให้ทุกคนแยกบ้านออกไป แล้วยังทำให้เจ้าสี่ติดคุกอีก
เถาซื่อพูดถูก เจ้าสี่ทำผิดก็จริง แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นบุตรชายของตระกูลอวิ๋น มีภรรยาและลูกแล้ว เรื่องนี้ควรให้เด็กอวิ๋นเจียวคนนั้นแบกความผิดไป เด็กผู้หญิงเป็นเพศที่ต้องเสียเงินเสียทองเลี้ยงดู โตขึ้นก็ต้
