ำหรือ? เถาซื่อไม่มีทางยอมแน่!
เมื่อหลิ่วซื่อเดินไปไกลแล้ว สะใภ้ปากมากก็เริ่มคาดเดากัน “พวกเจ้าว่าบ้านเจ้าอวิ๋นโส่วจู่ไปรู้เรื่องอะไรบางอย่างมาหรือเปล่า? มิเช่นนั้นเหตุใดนางถึงมั่นใจเช่นนี้?”
“ข้าว่านะ ไม่แน่ว่าอวิ๋นโส่วจงอาจจะมีเรื่องอะไรที่ปิดบังไว้ มิเช่นนั้นเมืองหลวงดีขนาดนั้น ไฉนต้องพาลูกๆ กลับมาอยู่ที่ทุรกันดารเช่นนี้ด้วยเล่า?”
คนที่พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันก็คือ เจียงซื่อ ภรรยาของไต้เอ้อร์โก่ว ครอบครัวที่ยากจนที่สุดในหมู่บ้าน บ้านของพวกเขาไม่มีที่ดินทำกิน ต้องเช่าที่ดินของคนอื่นมาทำกิน แต่ครอบครัวนี้ขี้เกียจกันทั้งบ้าน วันนี้ลงนาไปทำงานพรุ่งนี้ก็หยุดพัก ทั้งปีแทบจะไม่มีผลผลิตอะไรเลย ต่อให้ทั้งสองคนไม่จ่ายค่าเช่า ก็ยังไม่มีข้าวกิน
เมื่อได้ยินว่าบ้านอวิ๋นโส่วจงกำลังหาคนงาน ทั้งยังให้ค่าแรงสูง แถมยังเลี้ยงข้าว ไต้เอ้อร์โก่วก็อยากจะไปสมัคร แต่ผู้ใหญ่บ้านกับหัวหน้าตระกูลอวิ๋นรู้จักนิสัยของเขาดี จึงไม่แนะนำเขาให้กับอวิ๋นโส่วเย่า
เมื่อไม่ได้เป็นคนงาน เขาก็เริ่มเกลียดชังครอบครัวเหล่านี้ เมื่อกี้พอได้ยินคำพูดของหลิ่วซื่อ เจียงซื่อก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าสิ่งที่นางพูดจะเป็นความจริง เพราะอยากจะเห็นเรื่องน่าขายหน้าของบ้านอวิ๋นโส่วจง
“ถุ้ย! พูดจามั่วซั่วอะไร? ครอบครัวนั้นเป
