ั่น มันเกิดมาเพื่อทำลายตระกูลอวิ๋นโดยเฉพาะ! ดูมันสิ ไอ้คนอกตัญญูนั่น เจ้าเป็นพ่อที่ให้กำเนิดมัน แก่ขนาดนี้ยังต้องลงนาไปทำงานหนักอยู่เลย”
“ส่วนมันเล่า? เลี้ยงคนนอกตั้งหลายคน เช่าบ้านหลังใหญ่ แถมยังซื้อบ่าวไพร่มาปรนนิบัติอีก เจ้านี่นะตาแก่ไม่ตาย เป็นพ่อมันแท้ๆ ยังงกเงินไม่ยอมให้เจ้าสักตำลึง! เจ้ายังมีหน้าอยู่บนโลกนี้อีกหรือ? เจ้าจะให้ชาวบ้านมองเจ้าอย่างไร? ข้าละอับอายแทนเจ้าจริงๆ! จะอย่างไรข้าก็ไม่ได้ให้กำเนิดมัน มันอกตัญญูก็ช่างมันเถิด แต่เจ้านี่สิไร้ประโยชน์เสียจริง…”
เถาซื่อด่าทออย่างรุนแรง ผู้เฒ่าอวิ๋นรู้สึกหงุดหงิดใจ แต่คำพูดบางคำของเถาซื่อก็แทงใจดำเขา เจ้ารองยอมใช้เงินจำนวนมากเลี้ยงคนนอก แต่กลับไม่ยอมให้เงินเขาผู้เป็นพ่อสักตำลึง เขาแก่ขนาดนี้ยังต้องลงนาทำงานหนักอยู่เลย ส่วนเจ้ารอง…
ในเวลานี้เขาไม่ได้นึกถึงเรื่องที่อวิ๋นโส่วจงก็ต้องใช้วัวทำงาน แต่พอเขาเอ่ยปากขอ อวิ๋นโส่วจงก็ให้เขานำวัวไป
คนบางคนเป็นเช่นนี้ ในใจคิดถึงแต่ตัวเอง ต่อให้เจ้าทำดีกับเขามากเพียงใด เขาก็คิดว่าเป็นเรื่องที่สมควรได้รับ หากมีเรื่องใดที่เจ้าไม่อาจสนองความต้องการของเขาได้ ขอโทษที เช่นนั้นเจ้าก็เป็นคนผิดแล้ว
เขาจะมองข้ามความดีทั้งหมดของเจ้า แต่จะเน้นย้ำเรื่องที่เจ้าไม่อ
